prasong_lert@yahoo.com


ในแวดวงการเมืองกำลังมองรัฐมนตรี 2 คนมีอาการร่อแร่ คือ นายวิฑูรย์ นามบุตร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) กรณีการแจกปลากระป๋องเน่าให้แก่ชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วม และนายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย กรณีการแจกเงินสงเคราะห์ผู้ยากไร้ของกระทรวง พม.ให้แก่ชาวบ้านรายละ 500 บาท พร้อมนามบัตรของตัวเอง

แต่สำหรับองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญแล้ว คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) น่าจะมีอาการร่อแร่ยิ่งกว่า เพราะมีพฤติการณ์ที่อาจทำให้เข้าใจได้ว่า เป็นการหมกเม็ดหรือเป่าคดีเพื่อช่วยนายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ให้อยู่ในตำแหน่ง ส.ส.จนในที่สุดได้เป็นรัฐมนตรี

เรื่องดังกล่าวมีอยู่ว่า ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2550 ในจังหวัดนครราชสีมา เขต 6 ซึ่งเป็นการแข่งขันระหว่างนายพลพีร์ สุวรรณฉวี ผู้สมัครหมายเลข 3 พรรคเพื่อแผ่นดิน กับนายบุญจง ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า นายพลพีร์ ชนะการเลือกตั้ง แต่นายบุญจงสอบตก

อย่างไรก็ตาม มีการร้องเรียนกันไปมาระหว่าง 2 ฝ่าย จน กกต.ให้ใบเหลืองนายพลพีร์ (ให้มีการลงคะแนนใหม่ในวันที่ 20 มกราคม 2550) ผลปรากฏว่า นายบุญจงชนะเลือกตั้งและมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 21 มกราคม จนนายบุญจงได้เป็น ส.ส.มาจนทุกวันนี้

แต่จากการที่นายพลพีร์ร้องเรียนนายบุญจงต่อ กกต.ไว้ในการลงคะแนนครั้งแรกนั้นได้มีการแต่งตั้งอนุกรรมการขึ้นมาสืบสวนสอบสวน จนกระทั่ง กกต.มีมติเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2551 ในการประชุมครั้งที่ 48/2551 ว่า นายบุญจงมีพฤติการณ์หลอกลวง ใส่ร้ายด้วยความเท็จจริงหรือจูงใจให้เข้าใจผิดในคะแนนนิยมของผู้สมัครหรือพรรคการเมืองเพื่อจูงใจฯ (พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ.2550 มาตรา 53 (5)) ให้ดำเนินคดีอาญาแก่นายบุญจง

ปรากฏว่า นับแต่วันที่ 3 เมษายน 2551 จนถึงปัจจุบันเป็นเวลาประมาณ 10 เดือน กกต.ยังมิได้ดำเนินการใดๆ แก่นายบุญจงตามที่ กกต.มีมติแต่อย่างใด ว่ากันว่าแม้แต่คำวินิจฉัยเพื่อแจ้งความดำเนินคดีต่อพนักงานสอบสวนก็ยังร่างไม่เสร็จ

นอกจากนั้น ถ้าดูในแง่การใช้และการตีความกฎหมายของ กกต.แล้วยิ่งทำให้เกิดความสงสัยว่า กกต.ต้องการช่วยเหลือและอุ้มนายบุญจงจริงหรือไม่

เพราะการที่ กกต.มีมติว่า นายบุญจงกระทำฝ่าฝืน พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งฯ หลังจากที่ประกาศผลเลือกตั้งแล้ว กกต.ต้องยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเพื่อพิจารณาเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งนายบุญจงเป็นเวลา 5 ปี (พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ มาตรา 111)

มีหลักฐานที่ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า กกต.มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ให้ใบแดง) ผู้สมัครรับเลือกตั้งที่แพ้การเลือกตั้งหลายคดีดังนี้

หนึ่ง การประชุม กกต.ครั้งที่ 134/2551 เมื่อวันอังคารที่ 28 ตุลาคม 2551 มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) นายวิทวัส พันธ์นิกุล ผู้สมัคร ส.ส.อุบลราชธานี เขต 1 พรรคประชาธิปัตย์ (ไม่ได้รับเลือกตั้ง) ตามมาตรา 236 (5) และ (6) แห่งรัฐธรรมนูญฯ และมาตรา 10 (10) และ (12) แห่ง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ.2550 และมาตรา 111 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งฯ มาตรา 111 (เอกสารแถลงข่าวสำนักงาน กกต.เลขที่ 210_2551)

สอง การประชุม กกต.ครั้งที่ 95/51 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2551 มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) นางกิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ ผู้สมัคร ส.ส.เชียงใหม่ พรรคเพื่อแผ่นดิน ซึ่งไม่ได้รับเลือกตั้ง

สาม การประชุม กกต.ครั้งที่ 84/2551 เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2551 มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) นายกิตติพงศ์ พรหมชัยนันท์ ผู้สมัคร ส.ส.หมายเลข 8 เขต 3 จังหวัดร้อยเอ็ด พรรคเพื่อแผ่นดิน ซึ่งไม่ได้รับเลือกตั้ง

สี่ การประชุม กกต.ครั้งที่ 106/2551 เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2551 มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) ผู้สมัคร ส.ว.สุโขทัย ซึ่งไม่ได้รับเลือกตั้ง

แต่ทำไมกรณีนายบุญจง กกต.กลับไม่ยอมให้ใบแดงและส่งคำร้องให้แก่ศาลฎีกาเหมือนกับหลายคดีข้างต้น กลับมีมติเพียงว่าให้ดำเนินคดีอาญาแก่นายบุญจงเท่านั้น และยังดองคดีอยู่นายเกือบ 1 ปี

นอกจากเรื่องนายบุญจงแล้ว ยังมีอีกหลายเรื่องที่สะท้อนการทำงานที่ล้มเหลวของ กกต. แต่แค่หนังตัวอย่างเท่านี้ ก็อาจต้องหามเข้าไอซียูแล้ว

ตีพิมพ์ครั้งแรก: หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 31 มกราคม 2552