มิถุนามนุษยา ฉบับฅนเขียนคน

Front Seat

รูปคน (Drawing Life)

เมื่อครั้งเป็นวัยรุ่นผมยาว อารมณ์ฉุนเฉียว อัตตาลงพุงตุงและโต ผมเคยเรียนศิลปะกับครูคนหนึ่งชื่อทอม เอเว่นส์

ณ ฮอร์โมนนั้น ผมรู้สึกไม่ค่อยถูกโฉลกกับทอม อาจจะเป็นเพราะผมคิดว่าเขาไม่เห็นคุณค่าในงานวาดเขียนของผมเท่าที่ควร—วาดออกจะเก่งกาจ แต่ทอมไม่เคยเอ่ยปากชื่นชม

นอกจากจะไม่ชมแล้ว ทอมยังนิยมพูดจาเสียดแทงหน้าอกของผมจนนมฟีบ

ผมจำเหตุการณ์หนึ่งได้แม่นยำ วันที่ผมแปะภาพวาดลายเส้นของตัวเองลงบนผนังห้องเรียนศิลปะ ด้วยความภาคภูมิใจ มันเป็นภาพโครงกระดูกหรือลายละเอียดกล้ามเนื้อมนุษย์ วาดจากการมองแบบจริงในวิชาวาดเขียนที่เรียกว่า Life Drawing คือมีนางแบบนายแบบมายืนเปลือยกายให้นักเรียนวาด เพื่อศึกษาสัดส่วนและเรือนร่างคนอย่างใกล้ชิด