‘สวัสดีชาวโลก เรายินดีที่ได้รู้จักพวกคุณมาตลอด ห้าพันสามร้อยแปดสิบแปดปีสามสิบสองวันห้าชั่วโมงเจ็ดนาทีสี่สิบห้าวินาที... และเราคงไม่ได้พบกันอีก..

“เธอรู้ไหมว่า ระยะทางที่ใกล้ที่สุดระหว่างจุด A ไปจุด B คือทางไหน” เธอถามผมพลางหยิบดินสอวาดวงกลมสองวงลงบนกระดาษ ผมชะโงกมองกระดาษแผ่นนั้น..

1 นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่ม เธอมองดูเข็มยาวที่กำลังวางตัวเป็นมุมป้านกับเข็มสั้นบนหน้าปัดนาฬิกาข้อมือเรือนเล็กยี่ห้อดังในอดีต..

น้ำฝนหยดจากรูรั่วบนหลังคาไหลผ่านกระเบื้องลงมาเป็นทาง มันนำพาคราบผงฝุ่นร่วงไหลมาตามแนวรอยฝ้า สุดท้ายจึงรวมกันเป็นมวลใหญ่หยดแหมะลงกบาลกลางกระหม่อมของรอย มันเป็นอีกวันที่ฝนตก..

๑๙ ตุลาคม ร้านบะหมี่ราเม็น, สยามสแควร์ ไม่ได้กินบะหมี่ร้านนี้มานานแล้ว แวะมาแถวนี้ทั้งทีก็เลยนัดเธอที่นี่จะได้กินให้หายอยากเสียทีด้วย..