Date
Columnists
Column
ความคิดหมายเลขหนึ่ง ผมไม่แน่ใจนัก ว่าเสียงตอบรับโรดแม็พของคุณอภิสิทธิ์ในแง่บวกที่มาจากฝ่ายค้านอย่างพรรคเพื่อไทยหรือพล.อ. ชวลิต เป็นเสียงตอบรับที่ให้ ‘น้ำหนัก’ กับข้อไหนมากกว่ากัน ถ้าคิดอย่างคนมองโลกในแง่ร้าย ผมว่าข้อสุดท้ายคงเป็นเรื่องที่สร้างความยินดีให้กับฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาล (และสร้างปฏิกิริยาในแง่ลบให้กับฝ่ายที่เคย (ดูเหมือนว่า) เชียร์รัฐบาลมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรหรือกลุ่มเสื้อหลากสี) มากกว่าข้ออื่น
ปรึกษาคุณวิกกี้ (ด้วยการเปิดดูในสารานุกรมเสรีวิกิพีเดีย) พบว่าคำว่า Reform นั้นมีความหมายโดยรวมหมายถึงการสร้างความเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เกิดการปรับปรุง ไม่ว่าจะปรับปรุงรูปแบบหรือเงื่อนไขบางอย่าง ทั้งนี้ก็เพื่อ ‘ซ่อมสร้าง’ หรือก่อให้เกิดการเคลื่อนย้ายหรือกำจัดสิ่งที่เป็นความผิดพลาดต่างๆออกไป เพราะฉะนั้น เราจึงพอจะพูด ‘โดยรวม’ เสียก่อนได้ว่า ตอนนี้ ‘ทุกฝ่าย’ ในประเทศนี้กำลังต้องการการ Reform กันทั้งนั้น
เธอ-ผู้เป็นเหลืองและเกลียดทักษิณอย่างสุดใจขาดดิ้น, บอกผมเรียบๆว่า สิ่งดีที่สุดที่เธอยอมรับในตัวทักษิณก็คือ “ทักษิณ ทำให้ข้าราชการเป็นผู้รับใช้ประชาชนได้อย่างแท้จริง เธออธิบายต่อไปว่า ถึงเธอจะเป็นเหลือง ถึงเธอจะเกลียดชังเรื่องอื่นๆของทักษิณมากมายแค่ไหน แต่ก่อนยุคทักษิณ เธอยอมรับว่าการ ‘ไปอำเภอ’ ‘หรือ ‘ไปโรงพัก’ หรือ ‘ไปขนส่ง’ หรือ ‘ไปที่ดิน’ หรือไปติดต่อราชการอื่นๆ มันช่างเป็นเรื่องยากเย็นแสนสาหัส
คุณเคยไปไหนมาไหนแล้วเจอฝูงของ ‘นักถ่ายรูป’ บ้างไหม
ผมเคยได้ยินมาว่า ครั้งหนึ่ง มีนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นลุกขึ้นมาชกหน้า ‘นักถ่ายรูป’ ชาวไทยของเรา ได้ยินแล้วออกจะเคืองนิดหน่อย เพราะนักถ่ายรูปชาวไทยที่ว่าให้ปากคำเอาไว้ในเว็บบอร์ดว่า
ทุกวันนี้ รสหวานมักจะถูกประณามอยู่บ่อยๆ ว่าเป็นรสชาติ ‘สาธารณ์’ ของชนชั้นกลางในกรุงเทพฯ
เข้าข่ายเดียวกับ ‘ข้าว มันไก่เนื้อหน้าอกไม่เอาหนัง’ หรือการใช้เนื้อหมูสันในมาทำพะโล้ ไม่ใช้หมูสามชั้นติดมันเหมือนเมื่อก่อน การใส่บร็อคโคลีลงไปในผัดซีอิ๊ว ใส่ผักอื่นๆลงไปในผัดกะเพรา การใช้เครื่องหั่นตัดสับผสมอาหารแทนครก หรือแม้กระทั่งการที่ชนชั้นกลางผู้เสพติดรายการทำอาหารของฝรั่งจะหันมาใช้ กรรไกรตัดหมูแทนมีด
เป็นเรื่องแปลกไหม ที่ใครสักคนหนึ่งจะถูกรถชนตายบนทางม้าลาย
คงไม่แปลก ถ้าเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นในกรุงเทพฯ...หรือประเทศไทย

