เมื่อ 4 ปีที่แล้ว ฉันได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง เราเจอกันในค่าย TYMC ฉันได้เจอและได้คุย ได้รู้จักกันได้คบกันสักระยะ (เล็กๆ) แต่สุดท้าย เราก็ต้องจากกัน เดินไปคนละทางที่ทุกคนฝันไว้

แต่ก่อนที่เราจะจากกัน มีคอนเสิร์ตที่ทางค่ายได้จัดขึ้น และเขาเองก็ได้ร้องเพลงโชว์ในงาน เพลงที่เขาร้องคือเพลงกุมภาพันธ์ ของปีเตอร์ เพลงนี้ทำให้ฉันน้ำตาไหลอย่างไม่รู้ตัว เพราะไม่อยากให้มันจบแบบนี้ ไม่อยากให้เราจากกัน กับเธอเองก็คงคิดแบบนี้เหมือนกันใช่ไหม.... พองานเลิก ฉันก็ไม่ได้เจอและไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกเลย เบอร์โทรที่เคยเก็บก็หายไปอย่างไม่น่าเชื่อ ว่ามันหายไปไหน จนถึงทุกวันนี้ ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเขา ยังเหมือนเดิม ยังรักเขาเหมือนเดิมทุกอย่าง นั่งรอที่จะเจอกัน จนทำให้ฉันได้ไปสมัครเรียนร้องเพลงที่ห้างหนึ่งที่งามวงศ์วานอีกครั้ง คิดว่าอาจจะได้ข่าวหรือได้เจอกัน มันเป็นความฝันของฉัน ที่จะได้เจอเขาอีกครั้ง ถ้าเธอเปิดมาอ่านเจอ ขอให้รู้ว่าคนๆ นี้คิดถึงเธอมาก พยายามโทรไปเบอร์มือถือเดิม แต่เธอได้เปลี่ยนไปแล้ว ไม่รู้จะทำยังไง

ความสุขและความฝันของฉันก็มีแค่เธอแค่นี้ ฝันอยากเจออีกครั้ง ฝันอยากคุยด้วยอีกครั้ง อยากเป็นเพื่อนกับเธออีกสักครั้ง

“เธออยู่ไหน โปรดกลับมา”

TYMC และเขาคนนั้นทำให้ฉันมีความสุขมาก

อัจจิมา สุวรรณโรจน์ (มะปราง)

อายุ 21 ปี

พิมพ์บทความ