..... ครอบครัวของหนูมีสมาชิกทั้งหมด 10 คน ถึงแม้ว่าจะเป็นครอบครัวใหญ่ แต่ก็ยังมีความสุข มีการเอาใจใส่ซึ่งกันและกันภายในครอบครัว แต่บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า พ่อแม่จะเอาเงินที่ไหนให้พวกหนูไปโรงเรียนและน้องอีก บางทีหนูเห็นแม่ร้องไห้คนเดียว หนูก็จะเดินหนีไปไกลๆ แต่หนูก็ยังไม่ทิ้งความฝันที่หนูวาดเอาไว้ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กหรอกค่ะ ตอนเด็กหนูไปหาหมอ หนูเห็นพยาบาลใจดีช่วยเหลือผู้คนให้หายจากโรคต่างๆ หนูเลยคิดว่าพยาบาลเป็นนางฟ้าใจดีที่คอยช่วยผู้คนให้หายป่วย แต่พอหนูโตขึ้นมาเลยคิดว่า พยาบาลต้องทำงานหนักทั้งตอนเช้าถึงเย็น บางครั้งก็อาจจะไม่มีเวลาให้กับครอบครัวด้วยซ้ำ หนูคิดว่าถ้าหนูมีเงินต้องเรียนพยาบาลให้จบแน่ๆ ค่ะ ถ้าถึงวันนั้นแล้วหนูได้เป็นพยาบาลจริงๆ เหมือนที่หนูคิดและฝันแล้ว หนูจะช่วยทุกๆ คนให้หายป่วยแน่นอนค่ะ แต่นี้มันเป็นความฝัน ความคิดเท่านั้นเอง ที่หนูก็ไม่รู้ว่าหนูจะเรียนได้ถึงไหน อยากรู้เหตุผลไหมคะ เหตุผลสั้นๆ คือ ยายป่วยทีไรหนูต้องดูแลยายตลอด เหตุนี้เองจึงเป็นแรงจูงใจให้หนูอยากเป็นพยาบาล

น.ส. เปรมวดี คงโนนกอก

อายุ 17 ปี