เมื่อผมเติบโตขึ้นมา ผมก็เริ่มมีความใฝ่ฝันเป็นของตนเอง ความใฝ่ฝันของผมนั้นมีหลายอย่าง แต่ผมจะเลือกมาสองอย่างที่ต้องการจะเป็นจริงๆ คือ ผมอยากเป็นสจ๊วต หรือไม่ก็เป็นมัคคุเทศก์ แต่ตอนนี้ผมต้องดูสถานการณ์ไปก่อนว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป เพราะว่าการเป็นสจ๊วตจะต้องมีความสูงตามเกณฑ์ที่เค้ากำหนดไว้ ตอนนี้ผมมีความสูงอยู่ที่ 170 เซนติเมตรเอง เลยอยากให้มีความสูงเพิ่มขึ้นมากกว่านี้อีกหน่อย สาเหตุที่ทำให้ผมอยากเป็นสจ๊วต เพราะเป็นคนรักงานบริการ สจ๊วตเป็นงานที่ดูดี ต้องมีบุคลิกภาพหน้าตาที่ดี ดูสง่าผ่าเผย และอีกอย่างการเป็นสจ๊วตก็เป็นอาชีพที่สุจริต เป็นงานสบายๆ ไม่ค่อยหนักเท่าไร เราสามารถทำได้ด้วยความเต็มใจ อีกอย่างเขามีสวัสดิการให้เราดี สจ๊วตไม่ว่าจะทำอะไรอะไรก็ดูดีไปหมด คนที่จะมาเป็นสจ๊วตจะต้องมีความเพียบพร้อมไปด้วยทักษะหลายๆ ด้าน ทั้งการพูด การฟัง การอ่าน การเขียน ต้องเข้าใจภาษาอังกฤษเป็นอย่างดีในการพูดสนทนากับผู้ที่มาใช้บริการในสายการบินนั้นๆ ได้ แล้วต้องเข้าใจเกี่ยวกับงานที่ตนเองต้องทำ แล้วต้องทำงานนั้นให้ดีด้วยให้สมกับที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสจ๊วต ด้วยสาเหตุนี้แหละที่ทำให้ผมอยากเป็นสจ๊วต

ส่วนความฝันอีกอย่างหนึ่งที่ผมต้องการจะเป็นก็คือ การเป็นมัคคุเทศก์ การเป็นมัคคุเทศก์ก็ต้องมีความรู้ทางด้านภาษาด้วยเหมือนกัน มันเป็นงานที่อิสระ และไม่ค่อยมีระบบระเบียบอะไรมากนะ เพียงแต่เราต้องใส่ใจลูกทัวร์เป็นสำคัญ ตลอดการนำลูกทัวร์ท่องเที่ยวในแต่ละครั้ง เพื่อที่จะทำให้ลูกทัวร์นั้นมีความพึงพอใจ มีความประทับใจ และต้องกลับมาใช้บริการทัวร์ของเราอีก ความสำคัญของการเป็นมัคคุเทศก์ที่ดีก็คือ ต้องพูดจาด้วยความไพเราะ เป็นกันเองกับลูกทัวร์ สิ่งสำคัญอีกอย่างคือ มัคคุเทศก์จะต้องมีความรอบรู้เกี่ยวกับเรื่องสถานที่นั้นๆ เพื่อเป็นการบอกความรู้ให้กับลูกทัวร์ได้อย่างถูกต้องไม่มั่วนิ่ม ข้อดีของการเป็นมัคคุเทศก์ แต่งตัวยังไงก็ได้ตามสไตล์ของเราเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุด ผมฝันไว้สองอย่าง ผมอยากเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ แต่ความใฝ่ฝันจะเป็นจริงได้นั้นเราต้องเพียรพยายาม แล้วเราต้องทำมันให้ได้ เพื่อความฝันจะได้ไม่เป็นความฝัน (ฝันที่เป็นจริง) เมื่อถึงวันนั้นเราจะมีความภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก ที่ตัวเราสามารถทำความฝันของตนเองให้เป็นจริงได้ ซึ่งตอนนี้ผมมีหน้าที่เรียน เพื่อเก็บเกี่ยวความรู้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สู้ตาย สู้ สู้!!

นาย อนันต์ ศรีชมภู

อายุ 19 ปี

พิมพ์บทความ