เมื่อไม่กี่วันก่อน เข้าไปรื้อตู้เก็บของเพื่อว่าจะหาตู้ใหม่มาใส่ของที่จัดไว้ และสะสางของบางสิ่งบางอย่างที่เก่าเกินเก็บทิ้งไป ก็ได้เจอสิ่งหนึ่ง... มันเป็นเครื่องขยายเสียงขนาดเล็กที่พกติดตัวสะพายไปไหนต่อไหนได้ ความฝันในวัยเด็กฟุ้งกระจายอีกครั้ง

ความฝันเป็นความหอมหวานเสมอ เมื่อใดก็ตามที่นึกถึง เครื่องขยายเสียงสีแดงขาวพร้อมไมโครโฟนพลาสติก บรรจุเรื่องราวความฝันของฉันเอาไว้ มันมาถึงมือฉันในวันฝนตกเป็นของฝากจากพ่อในการไปเที่ยวที่หาดใหญ่ และตั้งแต่วันนั้นมันก็กลายเป็นของเล่นคู่ใจของฉันที่พกไปไหนต่อไหน

นักข่าวตัวน้อยพร้อมแล้วที่จะออกปฎิบัติการ

3 2 1 แอคชั่น xxx xxxxxxxxxxx ข่าวเจ็ดสี รายงานค่ะ

ประโยคก่อนเข้ารายการข่าวและปิดท้ายรายการข่าว เป็นรูปแบบหลักที่อาศัยครูพักลักจำ ในเวลาที่ดูโทรทัศน์ ฉันยังคงเล่นบทบาทสมมุติเป็นอาชีพนักข่าวนี้จนถ่านหมด และไม่มีวี่แววว่าจะเบื่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว

แม้ถ่านจะหมดไฟ เราก็ยังสามารถหาถ่านก้อนใหม่มาชาร์ตเติมได้ หลังจากที่เล่นอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ อยู่ดี ๆ วันหนึ่งเจ้าเครื่องขยายเสียงนี้ก็หายไป ฉันเริ่มหาเกมส์อย่างอื่นเล่น และหลงลืมเจ้าเครื่องที่ว่านี้ ผ่านไปหลายสิบปีจึงพบว่าที่แท้มันก็โดนแม่ซ่อนเก็บไว้ในตู้นี่เอง

สภาพเครื่องเก่าแล้ว แต่สีแดงสดของมันก็ยังคงเหมือนเดิม ยังสดใสเหมือนวันเก่า ๆ เวลาอาจทำร้ายหลายสิ่งให้เสื่อมโทรมตามวันเวลา แต่ก็ไม่อาจทำให้บางสิ่งพร่าเลือน

ในวันนี้ฉันพยายามหาถ่านมาใส่เอาไว้ เพื่อให้เครื่องขยายเสียงทำงานได้อีกครั้งหนึ่ง วิธีการนี้เป็นเหมือนการเชื่อมต่อความฝันของฉันเข้ากับความจริง ณ ปัจจุบัน แต่สุดท้ายก็พบว่าเครื่องใช้การไม่ได้เหมือนเดิม อาจเพราะเวลาที่ผ่านไปนานเกินกว่าที่เราจะยึ้ดเอาไว้ได้ หรืออะไรก็ตามแต่...

หลายสิ่งตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไป นักข่าวตัวเล็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่เปลี่ยนการงาน เปลี่ยนอาชีพ ได้ทำและได้เป็นหลายสิ่งที่เคยฝัน และหลายสิ่งที่ไม่เคยฝัน หลายขณะแววตาอาจก็พร่องไปด้วยความฝัน เนื่องจากโดนความจริงเบียดบังฝันไว้

แต่หากมองเพ่งลึก ๆ จะพบว่า ในร่องรอยความเหนื่อยล้าที่พบนั้น แบตเตอรี่เล็ก ๆ ในหัวใจ นั้นยังทำงานอยู่....

ปฐวรรณ ยุทธเกษมสันต์

อายุ 28 ปี