เมื่อไม่กี่วันก่อน
เข้าไปรื้อตู้เก็บของเพื่อว่าจะหาตู้ใหม่มาใส่ของที่จัดไว้
และสะสางของบางสิ่งบางอย่างที่เก่าเกินเก็บทิ้งไป
ก็ได้เจอสิ่งหนึ่ง...
มันเป็นเครื่องขยายเสียงขนาดเล็กที่พกติดตัวสะพายไปไหนต่อไหนได้
ความฝันในวัยเด็กฟุ้งกระจายอีกครั้ง

ความฝันเป็นความหอมหวานเสมอ
เมื่อใดก็ตามที่นึกถึง
เครื่องขยายเสียงสีแดงขาวพร้อมไมโครโฟนพลาสติก
บรรจุเรื่องราวความฝันของฉันเอาไว้
มันมาถึงมือฉันในวันฝนตกเป็นของฝากจากพ่อในการไปเที่ยวที่หาดใหญ่
และตั้งแต่วันนั้นมันก็กลายเป็นของเล่นคู่ใจของฉันที่พกไปไหนต่อไหน

นักข่าวตัวน้อยพร้อมแล้วที่จะออกปฎิบัติการ

3 2 1 แอคชั่น
xxx xxxxxxxxxxx ข่าวเจ็ดสี รายงานค่ะ

ประโยคก่อนเข้ารายการข่าวและปิดท้ายรายการข่าว
เป็นรูปแบบหลักที่อาศัยครูพักลักจำ
ในเวลาที่ดูโทรทัศน์
ฉันยังคงเล่นบทบาทสมมุติเป็นอาชีพนักข่าวนี้จนถ่านหมด
และไม่มีวี่แววว่าจะเบื่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว

แม้ถ่านจะหมดไฟ เราก็ยังสามารถหาถ่านก้อนใหม่มาชาร์ตเติมได้
หลังจากที่เล่นอยู่อย่างนั้นพักใหญ่
อยู่ดี ๆ วันหนึ่งเจ้าเครื่องขยายเสียงนี้ก็หายไป
ฉันเริ่มหาเกมส์อย่างอื่นเล่น และหลงลืมเจ้าเครื่องที่ว่านี้
ผ่านไปหลายสิบปีจึงพบว่าที่แท้มันก็โดนแม่ซ่อนเก็บไว้ในตู้นี่เอง

สภาพเครื่องเก่าแล้ว แต่สีแดงสดของมันก็ยังคงเหมือนเดิม
ยังสดใสเหมือนวันเก่า ๆ เวลาอาจทำร้ายหลายสิ่งให้เสื่อมโทรมตามวันเวลา
แต่ก็ไม่อาจทำให้บางสิ่งพร่าเลือน

ในวันนี้ฉันพยายามหาถ่านมาใส่เอาไว้
เพื่อให้เครื่องขยายเสียงทำงานได้อีกครั้งหนึ่ง
วิธีการนี้เป็นเหมือนการเชื่อมต่อความฝันของฉันเข้ากับความจริง ณ ปัจจุบัน
แต่สุดท้ายก็พบว่าเครื่องใช้การไม่ได้เหมือนเดิม
อาจเพราะเวลาที่ผ่านไปนานเกินกว่าที่เราจะยึ้ดเอาไว้ได้
หรืออะไรก็ตามแต่...

หลายสิ่งตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไป
นักข่าวตัวเล็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่เปลี่ยนการงาน เปลี่ยนอาชีพ
ได้ทำและได้เป็นหลายสิ่งที่เคยฝัน และหลายสิ่งที่ไม่เคยฝัน
หลายขณะแววตาอาจก็พร่องไปด้วยความฝัน
เนื่องจากโดนความจริงเบียดบังฝันไว้

แต่หากมองเพ่งลึก ๆ จะพบว่า
ในร่องรอยความเหนื่อยล้าที่พบนั้น
แบตเตอรี่เล็ก ๆ ในหัวใจ นั้นยังทำงานอยู่....

ปฐวรรณ ยุทธเกษมสันต์

อายุ 28 ปี

พิมพ์บทความ