ความฝันวัยเด็ก ผมเชื่อว่า เด็ก ๆ หลายคนย่อมเคยอยากเป็นยอดมนุษย์ หรือสิ่งที่เหนือกว่าคนทั่ว ๆ ไป เพราะเด็ก ๆ มักจะมีความคิดอยากจะเอาชนะ หรือ คิดว่าตัวเอง พิเศษกว่าคนอื่น นั่นเป็นความฝันวัยเด็กทั่ว ๆ ไป ผมเองก็เคยอยากเป็นยอดมนุษย์ หรืออะไรทำนองนั้น แต่เมื่อโตขึ้น เมื่อเริ่มมีวุฒิภาวะ ความฝันย่อมเปลี่ยนไป เป็นสิ่งที่เป็นจริงมากขึ้น เช่นอาชีพต่าง ๆ เช่น นักบินอวกาศ นักฟุตบอล หรืออาชีพใด ๆ ที่เด็ก ๆ คิดว่า เท่ หรือชื่นชอบ ส่วนผม อยากเป็นนักวาดการ์ตูน อยากเป็นนักวาดรูป หรือ คนที่สร้างผลงานศิลปะต่อสายตาคน ที่มีความคิดเช่นนี้ เพราะ สื่อที่ได้รับ ในช่วงเวลานั้น ๆ ได้อ่านได้เห็นการ์ตูนค่อนข้างมาก จนกระทั่งมีความสนใจด้านการวาดเขียน จนถึงช่วงที่เป็นช่วงการสอบเอนทรานซ์ มันจึงมีผลทำให้ผมเลือกคณะสถาปัตย์ เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ผมพบและมีประสบการณ์จากการทำงาน ผมก็พบว่า ผมอยากเป็น “เศรษฐี” แบบว่า เศรษฐีหลาย ๆ ล้าน มันอาจดู เพ้อฝัน และ อาจถูกมองเป็น พวกวัตถุนิยม หรืออาจมีคนพูดกับผมว่า “เงินอาจซื้อความสุขไม่ได้” ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ แต่ความคิดนี้เกิดขึ้น เพราะมันเกิดเหตุการณ์แย่ ๆ หลาย ๆ อย่างกับที่ครอบครัว เริ่มจาก อาม่า ป่วยหนัก ต่อมา บ้านที่ผมอยู่มา ๒๐ ปี เกิดไฟไหม้ อีกไม่กี่เดือน เกิดน้ำท่วมอีกต่างหาก แต่ทุกอย่าง ย่อมถูกรักษาได้ด้วยเวลา บ้านก็ซ่อมแล้ว อาม่าก็เริ่มดีขึ้น ดังนั้น ความฝันของการเป็นเศรษฐีก็เลิกไป

บางครั้ง ผมก็คิดว่าความฝันเป็นสิ่งที่ดี ทำให้ผู้คนมีพละกำลังที่จะดำรงชีวิตต่อไป แต่บางครั้ง ผมก็คิดว่า เพราะมันไม่มีทางเป็นจริง มันถึงได้ถูกเรียกว่า “ความฝัน”

อรรถการ เทพมังกร

อายุ ๒๑ ปี

พิมพ์บทความ