นอกจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง The West Wing (1999-2006) ที่เคยยกมาแนะนำให้คอการเมืองอเมริกัน ‘ต้องดู’ แล้ว ยังมีภาพยนตร์และสารคดีอีกหลายเรื่องที่น่าหยิบมาชมรับกระแสการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

ในส่วนของสารคดี มีหลายเรื่องที่น่าสนใจ เช่น The War Room (1994) สารคดีเจาะลึกเบื้องหลังทีมงานหาเสียงของบิล คลินตันในศึกชิงตำแหน่งประธานาธิบดีปี 1992 โดยมีตัวเดินเรื่องที่เต็มไปด้วยสีสันและมันสมองอย่างเจมส์ คาวิลล์ (James Caville) และ จอร์จ สเตฟาโนปูโลส (George Stephanopoulos) สองกุนซือตัวจริง ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จในการนำอดีตผู้ว่าการหนุ่มแห่งมลรัฐบ้านนอกอย่างอาร์คันซอ โค่นขาใหญ่ ประสบการณ์ 12 ปีในทำเนียบขาว (8 ปีในตำแหน่งรองประธานาธิบดี และอีก 4 ปีในตำแหน่งประธานาธิบดี) อย่างจอร์จ บุช ผู้พ่อ ลงได้

ต่อด้วย Unprecedented: The 2000 Presidential Election (2002) สารคดีตีแผ่การเลือกตั้งครั้งประวัติศาสตร์ระหว่างอัล กอร์ และจอร์จ บุช ผู้ลูก ในปี 2000 บุชเฉือนชนะกอร์เพียง 537 คะแนน (จากผู้ลงคะแนน 6 ล้านคน) ในมลรัฐฟลอริดา ซึ่งมี เจ็บบ์ บุช (Jebb Bush) ผู้น้อง (มันยังมีอีกหนึ่งบุชหรือเนี่ย!) เป็นผู้ว่าการรัฐในขณะนั้น

ชัยชนะในฟลอริดาทำให้บุชพลิกสถานการณ์กลับมาชนะกอร์ทั้งที่หลายสำนักข่าวประกาศให้กอร์เป็นว่าที่ประธานาธิบดีไปแล้ว ท้ายที่สุด บุชยึดทำเนียบขาวได้สำเร็จ ท่ามกลางเสียงประท้วงดังกระหึ่มเกี่ยวกับการนับคะแนนที่ไม่ชอบมาพากล

สารคดีน่าชมเรื่องอื่นๆ เช่น Primary (1960) หนังสารคดีเรื่องแรกๆ ที่เจาะเบื้องหลังศึกเลือกตั้ง โดยเป็นเรื่องราวการแข่งขันชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตระหว่างจอห์น เอฟ เคนเนดี้ และ ฮูเบิร์ต ฮัมฟรีย์ ในปี 1960, The Delegate (2006) สารคดีสั้นว่าด้วยชีวิตของตัวแทนผู้ลงคะแนน (Delegate) ในที่ประชุมใหญ่ของพรรครีพับลิกัน โดยมีตัวแทนสาววัย 21 ปี เป็นตัวเดินเรื่องในโลกการเมืองที่ชายเป็นใหญ่, ...So Goes the Nation (2006) สารคดีสะท้อนภาพการเมืองอเมริกัน โดยเจาะไปที่สนามเลือกตั้ง Swing State สำคัญอย่างมลรัฐโอไฮโอ ซึ่งมีวลีประจำตัวว่า As Goes Ohio, So Goes the Nation หรือโอไฮโอเป็นไง อเมริกาเป็นงั้น

ทางด้านภาพยนตร์ หนังน่าดู เช่น Primary Colors (1998) หนังตลกร้ายของไมค์ นิโคลส์ที่ยั่วล้อถนนสู่ทำเนียบขาวของบิล คลินตัน ซึ่งไม่พลาดที่จะเก็บความเจ้าชู้ของเขามาใส่ไว้ในหนังด้วย หรือ Blue State (2007) หนังอารมณ์ดีที่มีฉากหลังอยู่ที่การชิงตำแหน่งระหว่างจอห์น แคร์รี่ และจอร์จ ดับเบิลยู บุช พระเอกในเรื่องมั่นใจว่าแคร์รี่จะโค่นบุชลงได้จนถึงกับประกาศว่า หากไม่เป็นจริง เขาจะอพยพไปอยู่แคนาดา แล้วสุดท้ายเขาก็ต้องไปจริงๆ

นอกจากนั้น ยังมีหนังเรื่องเยี่ยมที่ตีแผ่การปั่นและปั้นข่าวเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง (พฤติกรรมถนัดของนายกบางประเทศ) อย่าง Wag the Dog (1997) เมื่อที่ปรึกษาประธานาธิบดีจ้างโปรดิวเซอร์ฮอลลีวู้ดสร้างฟุตเตจสงครามปลอมเพื่อดึงดูดความสนใจของประชาชนจากข่าวชู้สาวของท่านผู้นำ ซึ่งอาจส่งผลให้เขาแพ้เลือกตั้ง

หรือจะเป็น Man of the Year (2006) ในหนังตลกของผู้กำกับแบร์รี่ เลวินสัน ที่พระเอกซึ่งเป็นตลกการเมืองชื่อดังทางโทรทัศน์ มีชื่ออยู่ในบัตรเลือกตั้งเพียง 13 มลรัฐเท่านั้น แต่ชัยชนะในมลรัฐเหล่านั้นก็เพียงพอให้เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี แม้ในหนังชัยชนะของเขาจะมาจากเครื่องนับคะแนนผิดพลาดก็ตามที

เชื่อหรือไม่ว่า ผู้สมัครสามารถชนะเลือกตั้งได้ หากคว้าชัยแค่ 11 มลรัฐใหญ่ แม้ว่าจะพ่ายแพ้ในอีก 40 สนามเลือกตั้งที่เหลือ บันได 11 ขั้นที่ว่า ได้แก่ แคลิฟอร์เนีย 55 เสียง เทกซัส 34 เสียง นิวยอร์ก 31 เสียง ฟลอริดา 27 เสียง อิลลินอยส์ 21 เสียง เพนซิลเวเนีย 21 เสียง โอไฮโอ 20 เสียง มิชิแกน 17 เสียง จอร์เจีย 15 เสียง นิวเจอร์ซีย์ 15 เสียง และนอร์ทแคโรไลนา 15 เสียง รวมกันได้ 271 เสียงพอดิบพอดี

เริ่มต้นด้วย The West Wing เลยขอปิดท้ายด้วยภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่องดังของผู้กำกับระดับตำนานอย่างโรเบิร์ต อัลต์แมน นั่นคือ Tanner ‘88 (1988) ซึ่งนักวิจารณ์ยกนิ้วให้ว่าใช้เป็นตำราว่าด้วยการเลือกตั้งอเมริกาได้สบาย เพราะเขาเล่าเรื่องในหนังไปพร้อมกับฉากหลังเป็นศึกเลือกตั้งจริงระหว่าง จอร์จ บุช ผู้พ่อกับ ไมเคิล ดูคาคิส ในปี 1988

หมายเหตุ: หนังที่แนะนำในบทความนี้มาจาก บทความเรื่อง US Presidential Election 101 โดยผู้เขียนและกองบรรณาธิการนิตยสารไบโอสโคป ตีพิมพ์ในนิตยสารไบโอสโคป ฉบับเดือนมิถุนายน 2551

พิมพ์บทความ