อ้าว..มีนายกฯ คนไหนจะเป็นจะตายขึ้นมาหรืออย่างไรครับ ถึงได้เรียกประชุมสภาฯ ฉุกเฉิน จนผู้คนแตกตื่นถามกันให้ควั่กว่า “เกิดศึกเหนือ-เสือใต้ หรือบ้านเมืองเกิดเหตุด่วน

-เหตุร้ายอันใดที่รอวันพุธ-พฤหัสบดี ไม่ได้ ต้องประชุมด่วนกันวันจันทร์นี้?”

ใครเคยเห็นกอไผ่บ้างมั้ย? ส.ส.พลังประชาชนซึ่งส่วนใหญ่เป็น ส.ส.จากอีสาน-เหนือ 

คงไม่ตอบแค่ “เคยเห็น” เกือบทั้งหมด คงต้องตอบว่า “เคยกินด้วยซ้ำ”

ก็ใครบ้างล่ะไม่เคยกิน “ซุบหน่อไม้”!

แต่ที่ผมถามนี่ก็เพียงอยากจะบอกว่า กอไผ่ที่ใหญ่แสนใหญ่ ลงท้ายก็มัก ตายด้วยขุยตัว

เองเกือบทุกกอไป

แล้วนี่..พลังประชาชนกำลังจะเข้าทำนองนั้น ลำพัง “หักด้ามพร้าด้วยเข่า” ให้เอา 

นายชัย ชิดชอบ ขึ้นเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร แทนนายยงยุทธ ติยะไพรัช ที่ลาออกไ

ป ก็อิหลักอิเหลื่อกันพออยู่แล้ว

แต่ที่ใช้อำนาจแบบลุแก่อำนาจ เรียกเปิดสภาฯ ฉุกเฉินกันวันนี้ (๑๒ พ.ค.๕๑) ด้วย

เหตุเพียงต้องการใช้ “ที่ประชุม” เป็นพิธีกรรมชุบตัวนายชัย ชิดชอบ เป็นประธานสภาฯ 

นั้น..

ระวังเถอะ!

ทำแบบไม่ให้เกียรติ และมองไม่เห็นหัวทั้ง ส.ส.บางส่วนในพรรค ทั้งพรรคร่วมรัฐบา

ล และพรรคฝ่ายค้านแบบนี้

รัฐบาลจะล่มเอาง่ายๆ กลางสภาฯ ซักวัน!?

ก็ดูซี จำนวน ส.ส.พลังประชาชนที่มาประชุมพรรควานนี้ หายไปเป็นครึ่ง-เป็นค่อน ก

ารโหวตเลือกนายชัยเสียงก็แตกแหลกเละ แล้วเช้าวันนี้ การประชุมเลือกประธานสภาฯ ใน

ที่ประชุมสภาฯ เท่าที่ฟังใช้แบบ “ลงคะแนนลับ”

ต่อให้ปัจจัยถึง แต่ถ้าบารมีไม่ถึง แบบนี้..เสียว!

เอาหละ..สมมุติว่านายชัยได้เป็นประธานสภาฯ ด้วย “เสียงข้างมาก” ในวันนี้ก็เหอ

ะ แต่บอกได้ ๑๐๐% เลยว่า ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันภายในพรรคพลังประชาชน

หมดแล้ว..จบแล้ว!

กลุ่มใคร-กลุ่มมันครับ กุมสภาพอยู่กันหลวมๆ เพราะผลประโยชน์ที่ยังต้องดำรงร่วมกันเ

ฉพาะหน้า บนความเป็น “พรรคแกนรัฐบาล” เท่านั้น



ต้องไม่ลืมว่า ที่รวมกันอยู่เป็น “พลังประชาชน” วันนี้ จากบารมี-ศรัทธาในตัว พ.

ต.ท.ทักษิณ-พจมาน ชินวัตร

ไม่ใช่เพราะบารมี-ศรัทธาในตัวนายเนวิน ในตัวบิดานายเนวิน และในตระกูลชิดชอบ!!

และกับพรรคร่วมอีก ๕ พรรค โดยเฉพาะพรรคชาติไทย ของนายบรรหาร ศิลปอา

ชา ก็ต้องยอมรับกันว่า ชื่อของคน-เงาของไม้ ย่อมมีความหมายและเส้นทางให้ศึกษาเป็นปร

ะวัติศาสตร์

พลังประชาชนทำเหมือน “ไม่เห็นหัว” นายบรรหารผู้เป็นพรรคร่วม และโดยเฉพาะเป็

นผู้อาวุโสทั้งทางวัยและสถานภาพทางการเมือง โดยไม่ให้เกียรติปรึกษาหารือเลยสักคำ

จะเอาใครเป็น ก็จับยัดไป คล้ายคิดว่า ยังไงๆ พรรคเล็ก-พรรคน้อยอีก ๕ พรร

ค “สั่งยังไงก็ต้องทำยังนั้น” อยู่แล้ว เพราะมันกลัวจะไม่ได้ร่วมรัฐบาล

ประเมินสถานการณ์ต่ำทรามเกินไปแล้ว ต้องไม่ลืมว่า วันนี้-๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑ ไ

ม่ใช่ ๑๒ มกรา หรือ ๑๒ กุมภา อันเป็นช่วงเวลา “ข้าวใหม่ปลามัน” หลังเลือกตั้ง 

และหลังตั้งรัฐบาลใหม่ๆ!

วันนี้-โหวตลับด้วย แล้วนายชัยจะได้เป็นประธานสภาฯ ด้วยผลคะแนนที่ออกมา “ประ

จานขี้หน้า” ขนาดไหน?

สำหรับ “นายสมัคร” ผมไม่ติดใจ สงสัยอะไร เพราะท่านประกาศแต่แรกแล้วว่า รั

บอาสามาเป็น “นอมินี” ให้ทักษิณ ฉะนั้น ในพลังประชาชน ถึงขึ้นชื่อว่าเป็นหัวหน้า แต่ใ

นภาษาการเมือง

หัวหน้านอมินี เขาแปลว่า “หัวหลัก-หัวตอ”!

ก็เห็นมาแต่วันแรกที่ฟอร์ม ครม.แล้วว่ามีน้ำยาแค่ไหน ที่สมาชิกพรรคเขายังให้เกียรติ 

ให้เป็นหัวหน้า-เป็นนายกฯ อยู่ได้ถึง ๓ เดือน โดยไม่วอแวอะไรมากนัก ก็นับว่า “ไว้

หน้า” มากแล้ว

ฉะนั้น ไอ้ที่จะไปร่ายเหตุ-ร่ายผล หรือไปชี้นิ้ว “เอาใคร-ไม่เอาใคร” แล้วหวังให้

บรรดา ส.ส.ในพรรคเชื่อฟัง นั้น

ชาติหน้า และต้องใช้นามสกุล “ชินวัตร” ครับ!

เรื่อง “เงินถึง-ใจถึง-บารมีถึง” นี่ดูเหมือนจะเป็น “ไตรคีย์” ของคนที่จะมาเป็นผู้

นำทางการเมืองทุกยุค-ทุกสมัย และทุกแห่งในโลกด้วย แม้กระทั่งในสหรัฐอเมริกาก็เถอะ

แค่ระดับเฟ้นหา “ตัวแทนพรรค” ยังควักกันจนกระเป๋าขาด เห็นมั้ยล่ะ?

สำหรับการเมืองบ้านเรา อย่าว่าแต่พรรครัฐบาล “พลังประชาชน” เลยครับ พูดก็พู

ด พรรคฝ่ายค้านอย่าง “ประชาธิปัตย์” ก็เถอะ ถ้าคนไหนไม่บรรลุไตรคีย์ “เงินถึง-ใจถึ

ง-บารมีถึง”

หลีกทางให้คน “เงินถึง-ใจถึง-บารมีถึง” เขานำดีกว่า!

ครับ..วันนี้ ถ้าไม่คุยเรื่อง “ไอ้หัวเถิก” ถือว่าตกรถ-ตกรา เพราะแค่เช้าจรดบ่าย

ไปทางไหนก็ได้ยินแต่คนถาม

“เมื่อเช้าดูสมัครด่าไอ้หัวเถิกหรือเปล่า?”

ผมละเจ็บใจ มัวไปปรุง “น้ำยำวุ้นเส้น” ตามสูตรลับของผมอยู่ เลยอดฟังรายการฮิ

ตติดชาร์ต “สนทนาประสาสมัคร” ตอนเช้า น่าจะทำเป็นแผ่นวีซีดีเร่ขายตามสี่แยกเหมือนตอน

ขายเทปสมัยประชากรไทยคะนองกรุงโน้นนะครับ

นี่..ถามกันขรมเชียว “ไอ้หัวเถิก” ที่สมัครด่ามา ๒ อาทิตย์ติดนั้น ใครกันคือ..ไอ้

หัวเถิก?

“คืนวันนั้น มีการปล่อยข่าว แม่ทัพนายกองเข้าไปอยู่ในบ้านสี่เสาฯ ตี ๑ ยังไม่ออก

มา ทำข่าวจะเป็นจะตาย คือปลุกระดมกันไว้หมด นี่มันอะไรกันนักหนา คนนี้ก็ได้ฟังข่าว ค

นนี้ฟังข่าว รุ่งขึ้น ผมก็ทราบบังคมทูลฯ ขอเฝ้าฯ รายงานทุก ๓ เดือน ก็รับโปรดเกล้

าฯ ให้เฝ้าฯ ออกข่าวไปแล้วตั้งแต่ตอนบ่าย จะโปรดเกล้าฯ ให้เฝ้าฯ ให้นายสมัครลาออ

ก จะจัดการเรื่องจักรภพ

เรื่องนี้ทั้งหลายทั้งปวง ผมเรียนไว้ตรงนี้ ต้องใช้โอกาสนี้รายงานไว้ครับ มีคนปลุกปั่น

เรื่องนี้ครับ ถามว่าใคร บอกได้ไหม..บอกได้ครับ ‘ไอ้หัวเถิก’ ที่ผมบอกไว้นั่นละครับ 

ไอ้คนนี้ละครับเอาข่าวออกมาแล้วปลุกปั่น เรียกคนโน้นไปพบ เรียกคนนี้ไปพบ ตำรวจยังโด

นเรียกไปพบเลยครับ ตำรวจ-ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ สั่งให้พบ ให้คนโน้น-คนนี้ไปพบ

ไอ้หัวเถิกเป็นคนจัดการ

.............

...นี่ละครับ ผมออกชื่อไว้ ถ้าใครจะเดือดร้อนว่าใครจะหัวเถิกก็เอากันเถอะ คนนี้ล

ะครับ ที่เสียหายทุกวันนี้เป็นข่าว ที่ใครบอกว่าอย่าดึงฟ้าต่ำ ไอ้นี่ละครับ ดึงละครับ ปั่นป่ว

นไปหมด....”

นี่ละ..วาทะท่านผู้นำสมัคร ตรงไหนสมควรนำมาพูด-ไม่สมควรนำมาพูด ก็พิจารณากันดู

นะครับ ผมยกมาพอเป็นน้ำจิ้ม ตอนนี้เห็นเดากันวุ่นวายไปหมด นาย ป.บ้าง นาย อส.บ้า

ง คือ “ไอ้หัวเถิก” ตามที่ นายสมัคร “กล้าด่า” เล่นเชิงทางกฎหมาย แต่ไม่กล้า “

ออกชื่อ” เล่นเชิงนักเลงตัวเอง

“หัวเถิก” หรือคนหน้าผากสูง อย่างท่านประธานเหมาเจ๋อตง นั่นเรียกว่าลักษณะหัวเ

ถิก หัวเถิกบ่งบอกเป็นผู้มีปัญญามาก ผมละเจ็บใจ..หัวไม่เถิก เลยไม่รู้จะออกร้อนยังไง?

แต่เดี๋ยวก็คงรู้หรอกว่า ระหว่างคนหัวเถิก กับคนปากเปราะ ไผเป็นไผ?

อันที่จริง หัวเถิกนี่เป็นของปกติ วัยเด็ก วัยหนุ่ม วัยสาว วัยแก่ เถิกได้ทั้งนั้น หา

ดูได้ทั่วไป ไม่แปลกตรงไหน

“หัวเถิก” กับ “หัวล้าน” เป็นคนละประเภทสายพันธุ์นะครับ คนมีบุญวาสนาบารมีหนัก

เท่านั้นถึงจะมีโอกาส “หัวล้าน” ครองบุคลิกเอกลักษณ์เด่น ๗ แบบ

ทั้ง ๗ แบบ ใครอยากดูให้ครบทีเดียว โดยไม่ต้องเดินไปชะเง้อดูหัวใครให้ตัวเองห

งายท้องกลางถนน ก็ไปดูได้ที่พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง ที่พุทธมณฑล แต่ละหุ่น “แจ๋วแหวว” เริ่มตั้ง

แต่

-ทุ่งหมาหลง

-ดงช้างข้าม

-ง่ามเทโพ

-ชะโดตีแปลง

-แร้งกระพือปีก

-ซีกขวานฟาด

-ราชคลึงเครา

เพื่อให้เห็นจะจะ “ล้านทั้ง ๗” ควรไปดูให้เห็นกับตากันนะครับ ว่าไปแล้ว ทั้งคน

หัวล้าน-คนหัวเถิก หาดูได้ไม่ยากเย็นนัก แต่ที่หาดูได้ยากน่าจะเป็น “คนจมูกหมู-ปากหมา” 

ที่พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งยังไม่มีปั้นไว้ ใครเจอที่ไหนช่วยถ่ายรูปลงเว็บไซต์ Hi Thaksin บ้างก็

จะดี.

ตีพิมพ์ครั้งแรก: หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ฉบับวันที่ 12 พฤษภาคม 2551