หมู่นี้-มีแต่เรื่องและข่าวที่สร้างความไม่สบายใจ และสร้างความวิตก-ครุ่นคิดให้คนไทยมากมายหลายเรื่องนะครับ บางคนบอกว่า “ประเทศกำลังป่วย”

ผมก็ว่าน่าจะป่วยอยู่หรอก เพราะในช่วง ๒-๓ ปีที่ผ่านมา “ประเทศ-ถูกโหมงานหนักเหลือเกิน”

เหตุการณ์จาก “ภัยธรรมชาติ” เป็นอีกเรื่องที่กระตุ้นเร้าให้คนทั้งโลกตื่นตัว และมีปฏิกิริยาตอบสนองในเชิงระวังภัย ทั้งแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด วาตภัย-อุทกภัย ฯลฯ

ในส่วนเสีย ก็มีส่วนดีอยู่เหมือนกัน อันดับแรก ทำให้คนได้คิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ เมื่อไปรังแกเขา ถึงที่สุดเขาก็ต้องตอบโต้

ฉะนั้น จะอยู่ให้รอดกันแบบไหน และธรรมชาติกับมนุษย์จะอยู่แบบเป็นมิตรกันได้อย่างไร?

จากบทเรียนนี้ ธรรมชาติไม่ต้องคิด แต่มนุษย์ต้องคิด!?

อันดับต่อมา ภัยธรรมชาติทำให้ “ความโลภ-ความเห็นแก่ตัว” ของมนุษยโลก “หด” ไปได้ระยะหนึ่ง อย่างน้อยก็ในระยะ “หายนะเฉพาะหน้า” นี้ หันมาเป็นมนุษย์เมตตา รู้จักช่วยเหลือ-เสียสละ และแบ่งปันกันมากขึ้น

อันดับสุดท้าย อันที่จริง น่าจะเป็นอันดับแรกสำหรับคนไทย-ประเทศไทยเราด้วยซ้ำ ผลจากภาวะโลกร้อนที่กำลัง “เปลี่ยนโลก” อยู่เวลานี้ ชั่ว-ดี-ถี่-ห่าง อย่างไร

ประเทศอื่นเลวร้าย ของเราสุขสบายที่สุด

ของเราเลวร้าย แต่ของเขาวอดวายมากกว่า!

เพราะอะไรผมก็ไม่ทราบ แต่ถ้าดูแผนที่จะเห็นว่า ทำเลที่ตั้ง “แผ่นดินสยาม” ของเราเหมือนไข่แดง มีทั้งพม่า เวียดนาม กัมพูชา ลาว จีน มาเลย์ เป็นเกราะ “ไข่ขาว” หุ้มอยู่

สารพัดพายุจะพัดมา บรรดาประเทศไข่ขาวทั้งหลาย “รับหน้าไปเต็มๆ” ก่อนแล้ว ที่เหลือถึงจะแผ่วๆ มาถึงไทย-ไข่แดง!

สยามประเทศ เป็นประเทศ ๒ มหาสมุทร ถือว่าชัยภูมิเยี่ยมยุทธศาสตร์ทางทะเล ด้านหนึ่งฝั่งอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย เป็นประตูเงิน อีกด้านเป็นฝั่งอ่าวไทย ทะลุออกมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นประตูทอง

เรียกว่า ทั้ง North East South West เสร็จไทยหมด!

ประเทศไทยนี้ดีที่สุด ถ้าจะมีที่ไม่ดี ก็คงเป็น “พวกเรา” คนไทยกันเองนี่แหละ สบายมากไป ไม่รู้จะทำอะไรก็หาเรื่อง ก.ก.อ.

แปลว่า..กัดกันเอง!

ก็สงสารพม่าเขานะ จากภัยธรรมชาติ ไม่ใช่เหตุให้ต้องสงสาร แต่สงสาร ที่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลที่ไม่เพียงเผด็จการสุดขั้วเท่านั้น แต่มันยัง...

เห็นแก่ตัว และป่าเถื่อนสุดๆ!

ภัยธรรมชาติ เรายากจะห้าม ถือว่าเป็น “เคราะห์กรรม” เมื่อเกิดแล้วเราสามารถช่วยเหลือกันได้ ที่หนักก็จะเบา ที่เบาก็จะสบาย แต่ที่เป็นอยู่ขณะนี้ มีที่หนัก-ตายเลย ที่เบา-ตายแน่ เพราะการปกครองแบบ “หมาในรางหญ้า” นี่แหละ

กูช่วยชาวบ้านไม่ได้ กูก็จะไม่ให้ใครเข้ามาช่วยด้วย!

เขาเอาของมาช่วย กองไว้-กูเอา

แต่เอาคนมาช่วย มึงออกไป-กูไม่เอา!

ฟังแล้วแย่นะ เห็นแก่ตัว ระแวง-ด้วยหวงอำนาจปกครองของตัวเอง กลัวชาติอื่นจะฉวยโอกาสแทรกซึมเข้าไปสั่นคลอนอำนาจ โดยไม่คิดคำนึงทั้งด้านมนุษยธรรม และด้านจิตใจระหว่างผู้ปกครองกับผู้อยู่ใต้การปกครอง

พวกเผด็จการพม่านี่เป็น “พุทธ” แบบไหน ผมชักสงสัยเหมือนกัน เพราะพุทธะศิษย์แห่งตถาคตแท้ จะต้องไม่เป็นอย่างนี้แน่นอน?!

ฟังข่าวผาดๆ หลายวันก่อน เขาบอกว่า “เจดีย์ชเวดากอง” ที่ทองทั้งองค์ ชำรุดเสียหายจากไซโคลนนาร์กีสไปตั้งกว่า ๖๐% ก็ไม่ทราบว่าเท็จ-จริงเป็นแค่ไหน เพราะนโยบาย “เอาของ-ไม่เอาคน” ทำให้ไม่มีใครเข้าไปเห็นกับตาได้

ฟังเสียงสหรัฐอเมริกา-ยุโรป ดูท่าทีจากยูเอ็น และสังเกตปฏิกิริยาสังคมโลก มีแนวโน้มว่า รัฐบาลเผด็จการทหารพม่าคงจะ “หมดท่า” ไปพร้อมกับไซโคลนนาร์กีสเสียก็ไม่รู้?

ช้า-เร็ว ช่วงไหน ขึ้นอยู่กับ “กรรมประเทศ-กรรมประชาชน” ก็ต้องดูกันต่อไป

แต่ที่แน่ๆ ประชาคมโลกคงไม่ยอมให้ “เผด็จการทหาร” ใช้ชีวิตประชาชนชาวพม่าทั้งมวล “เป็นตัวประกัน” ได้อีกต่อไป ถึงวันนั้น แม้ “จีน” ลูกพี่ใหญ่ก็คงยากทัดทาน

พูดถึงจีน ปีนี้เป็นปีเลข 8 ของเขา แต่-ตั้งแต่ต้นปีเป็นต้นมา เผชิญปัญหาร้ายมาตลอด กว่าจะถึงวันที่ ๘ เดือน ๘ ที่รอคอย คือวันเปิดโอลิมปิกที่ยิ่งใหญ่ ก็ชักหวั่นใจแทนว่า

จากแผนดินไหวนี้แล้ว ยังจะเจออะไรต่อไปอีก!?

ลูกสาวที่เรียนอยู่เมืองจีน อี-เมล์มาบอกว่า ดูโทรทัศน์เห็นท่านประธานาธิบดี “หูจิ่นเทา” ยืนน้ำตาไหลพราก ท่ามกลางความสับสนอลหม่านของผู้คน และหน่วยกู้ภัยที่ช่วยกันลากศพแล้วศพเล่าออกมาจากกองปรักหักพัง ก็ต้องร้องไห้ตาม

ด้วยสงสารพี่น้องที่ถูกอาคารถล่มถมทับ “ตายทั้งเป็น” เนื้อตัวอุ่นๆ อยู่ต่อหน้าต่อตา แต่สุดปัญญาจะช่วยได้ ต้อง ขุด-เจาะ-ลาก ออกมา “ศพแล้วศพเล่า” มากมายคล้ายมดปลวก!

กลับมาทางพม่าต่อนะครับ ถ้าพูดถึง “สมาคมอาเซียน” นี่ มีสาระอะไรให้หวังพึ่งไม่ได้เลย ดูเหมือนรวมกัน แต่ไส้ในชัดเจนว่า ล้วน “กลบไต๋” รักษาผลประโยชน์ประเทศใคร-ประเทศมัน ด้านที่สัมพันธ์อยู่กับคณะอำนาจรัฐบาลพม่า

ดูเหมือนว่า จันทร์ที่ ๑๙ พ.ค.นี้ ๑๐ รัฐมนตรีอาเซียนเขาจะไปคุยกันเรื่องพายุนาร์กีส ที่สิงคโปร์

ก็คงเปลืองข้าว เปลืองเหล้าเปล่า หาอะไรเป็นแก่นสารไม่ได้หรอก เพราะถ้าอาเซียนมีบทบาทแข็งแกร่งเป็นที่หวังได้จริงๆ ละก็ “ตอนเขี้ยว” รัฐบาลทหารพม่าให้เชื่องได้กว่านี้

สิงคโปร์ คือ บริติชเวอร์จิน ไอส์แลนด์ กลายๆ ของระดับบิ๊กๆ ในรัฐบาลทหารพม่าใช่หรือไม่ ตอบได้ไม่ยาก และสิงคโปร์คล้ายนอมินีทั้งการเมืองและเศรษฐกิจการลงทุนของชาติมหาอำนาจไหน?

ก็ตอบได้ไม่ยากอีกนั่นแหละ!

ฉะนั้น อย่าไปสนใจ “ดอกไม้หัวจาน” บนเวทีแห่งภูมิภาคอาเซียนนี้เลย ก็แค่มีประดับจานให้เห็นสวยๆ งามๆ ไปอย่างนั้น ใช้กินได้ซะที่ไหนล่ะ

อย่างไทยเรา ก็เป็นอย่างที่ “นายสมัคร” เอาความลับเรื่องนโยบายพม่ามาไขในที่แจ้งผ่านรายการ “สนทนาประสาสมัคร” ไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ระหว่างความเป็น “ไทย-พม่า-มาเฟียโลก”

กับการเมืองก็ส่วนการเมือง แต่กับส่วนการบ้าน คือประชาชน ไทยเรา ผูกพัน-รักใคร่ ห่วงใย อยากช่วยเหลือด้วยน้ำใสใจจริง

แต่ดูเหมือนรัฐบาลพม่า เขาไม่แยก รวบเอาเรื่องช่วยชาวบ้านไปเป็นเรื่องการเมืองด้วย ฝ่ายซวยจึงตกอยู่กับประชาชน

ตอนนี้ประชาคมโลก “สร้างกระแส” บีบ กำหนดให้ไทยเป็นหน่วยราบต้องเข้าไปสำรวจพื้นที่ ก็ต้องรอดูลีลา “หน่วยหน้า” นายกฯ สมัครที่จะเดินทางเข้าไปทำหน้าที่ ๑๔ พฤษภานี้

ข้อสังเกต “น้ำใจ-ความจริงใจ” สิ่งเดียวเท่านั้นที่ “ชนะทุกสิ่ง” ดังจะเห็นได้ที่เวลานี้ ไม่ว่าฝ่ายปฏิปักษ์รัฐบาลพม่า และฝ่ายรัฐบาลพม่าเอง

อย่างอื่นอาจจะไม่พอใจ และคิดเป็นอื่น!?

แต่กับความกระตือรือร้นของคนไทย รัฐบาลไทย ที่ส่งความช่วยเหลือด้วยน้ำใสใจจริงไปตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้ข่าวอุบัติภัย

“ทุกฝ่าย” ยกให้เป็นความประเสริฐของไทย เป็นความประเสริฐเหนือจิตซับซ้อนของทุกฝ่ายที่จะซอกซอนไปคิดเป็นอื่น!

ผมมีความเห็นอยู่ ๒ เรื่อง คือ ตอนนี้ดูเหมือนมี บุคคล องค์กร สถาบัน บริษัท หลายแห่งเปิดรับบริจาคเงินทอง ข้าวของเพื่อส่งไปช่วยชาวพม่าเกลื่อนไปหมด ผมเห็นว่าทางรัฐบาลน่าจะวางระเบียบแต่แรกว่า

ใครจะเปิดรับบริจาค ต้องแจ้งและได้รับอนุญาตจากทางราชการก่อน ไม่เช่นนั้นจะมีแก๊งอ้าง “ช่วยพม่า” ออกเรี่ยไร หาเงิน หาสิ่งของเข้ากระเป๋า ซึ่งใครก็จะไปตรวจสอบได้ยาก

เรื่องที่ ๒ ผมว่า เงินสดที่รับบริจาค ควรนำไปซื้อวัตถุ-สิ่งของ แล้วนำเฉพาะสิ่งของไปมอบให้ทางการพม่าเท่านั้น ไม่ควรนำเงินสดไปมอบให้ เพราะทางการพม่าเอาเงินไปเก็บไว้ ก็ไม่เกิดประโยชน์อันใดกับชาวพม่าขณะนี้

อีกอย่าง ถึงรัฐบาลพม่าจะเอาไปซื้อของแจกเอง ก็ไม่รู้จะไปซื้อที่ไหน ยุ่งยากลำบากเปล่า

หรือเอาเงินไปแจกชาวบ้าน ยามนี้ถือว่าไร้ประโยชน์ เพราะเงินกินไม่ได้ สิ่งมีค่าเฉพาะหน้านี้ คืออาหาร-น้ำดื่ม ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค เท่านั้น

ครับ..วันนี้ผมก็คุยเรื่อยเปื่อย ไม่อยากสนใจการบ้าน-การเมืองซักเท่าไหร่ พูดไปก็เท่ากับพายเรือในอ่าง และตักน้ำรดหัวสาก ปรับทุกข์-ปรับสุข ตามประสา “มวลมนุษย์ คือผองเพื่อน” ดีกว่า ดีใจเถอะครับได้เกิดเป็นคนไทย และอยู่บนผืนแผ่นดินไทย และคนไทยต้องไม่เป็น..ไก่เห็นพลอย!?.

ตีพิมพ์ครั้งแรก: หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ฉบับวันที่ 14 พฤษภาคม 2551

พิมพ์บทความ