prasong_lert@yahoo.com

นายสุรพงษ์ สืบวงศ์ลี เลขาธิการพรรคพลังประชาชน (พปช.) อ้างว่า เนื่องจากรัฐธรรมนูญที่ร่างขึ้นมาจากการยึดอำนาจกลายเป็นปัญหาที่บั่นทอนระบบเศรษฐกิจของประเทศ จึงต้องเร่งแก้ไขรัฐธรรมนูญและกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญเพื่อให้การเมืองมีเสถียรภาพและนักลงทุนเกิดความมั่นใจมากขึ้น โดยเฉพาะคดียุบพรรคที่อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) บอกว่า ไม่มีทางเลือกในการส่งให้ศาลรัฐธรรมนูญตัดสินกรณียุบพรรคชาติไทยและพรรคมัชฌิมาธิปไตย เพราะข้อกฎหมายบังคับไว้

ขณะที่นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี กล่าวว่า การกระทำดังกล่าว (ยุบพรรคชาติไทย-มัชฌิมาฯ) ถือเป็นการเผาบ้านเมือง ซึ่งมีบุคคลที่คนไทยทั่วประเทศรู้กันดีว่าเป็นใคร ต้องการให้ประเทศชาติเสียหาย ถือเป็นการทำลายประเทศชาติ โดยวางยาผ่านรัฐธรรมนูญ

ความจริงแล้วทั้งนายสุรพงษ์และนายสมัคร ไม่ต้องทำหน้าบางยกแม่น้ำทั้งห้าและเที่ยวประณามใครต่อใครมาเป็นข้ออ้างในการผลักดันให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ

ควรพูดอย่างตรงไปตรงมาเลยว่า วัตถุประสงค์ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญเนื่องจากต้องการหนีคดียุบ พปช. เพราะถ้าศาลฎีกาตัดสินเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ให้ใบแดง) นายยงยุทธ ติยะไพรัช ประธานสภาผู้แทนราษฎรแล้ว

แทบจะปิดโอกาสในการต่อสู้ของ พปช.ในศาลรัฐธรรมนูญ เพราะถือว่าข้อเท็จจริงการทุจริตเลือกตั้งของนายยงยุทธยุติแล้วในชั้นศาลฎีกา การจะยุบ พปช.หรือไม่ ศาลรัฐธรรมนูญจะพิจารณาเฉพาะข้อกฎหมายเท่านั้น

เมื่อวัตถุประสงค์ต้องการหนีคีดยุบ พปช. นายสุรพงษ์และนายสมัครต้องเร่งรีบแก้ไขรัฐธรรมนูญและกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว.โดยด่วนเพราะอาจไม่ทันการณ์ ซึ่งด้วยเสียงพรรคร่วมรัฐบาล 316 เสียง และเสียงสนับสนุนจาก ส.ว. (ดูจากการเลือกประธานวุฒิสภาที่เลือก ส.ว.บุรีรัมย์ที่ว่ากันว่า เป็นสาย พปช.) อีกไม่น้อยกว่า 45 เสียงแล้ว พปช.สามารถแก้ไขรัฐธรรมนูญง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก

ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 291 ระบุว่า ผู้ที่มีสิทธิยื่นญัตติให้แก้ไขรัฐธรรมนูญได้มี 1.คณะรัฐมนตรี 2. ส.ส.หรือ ส.ว.จำนวนไม่น้อยกว่า 1 ใน 5 ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ 3.ส.ส.และ ส.ว.มีจำนวนรวมกันไม่น้อยกว่า 1 ใน 5 ของสมาชิก 2 สภารวมกัน 4.ประชาชนเข้าชื่อ 50,000 ชื่อ

ดังนั้น การแก้ไขรัฐธรรมนูญของ พปช.จึงทำได้ทันทีโดยมติ ครม. หรือ ส.ส.พปช. 96 คนขึ้นไปเข้าชื่อกันยื่นต่อประธานรัฐสภา

สำหรับประเด็นที่จะแก้ไขนั้นก็มุ่งไปที่มาตรา 237 ซึ่งมีบทบัญญัติกำหนดให้ กกต.ต้องส่งเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณายุบพรรคเมื่อกรรมการบริหารพรรคทุจริตเลือกตั้ง (รวมทั้งกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง มาตรา 103 วรรคสอง)

ถ้าจะให้สะใจว่า ต่อไปถึงทุจริตเลือกตั้งอย่างไรก็ทำกันตามสะดวกน่าจะแก้ไขให้ยุบ กกต.ทิ้งด้วย (ควรแก้ไขยุบองค์กรอิสระ เช่น ป.ป.ช.และตัดอำนาจไม่ให้ประชาชนเข้าชื่อถอดถอนนักการเมืองตามที่สมัครโวยวายด้วยเพราะจะทำให้รัฐบาลมีเสถียรภาพมั่นคงแข็งแรงไม่มีใครตรวจสอบทุจริตได้)

ในการพิจารณาร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นที่ประชุมรัฐสภาต้องพิจารณาเป็น 3 วาระ

วาระแรก ในขั้นรับหลักการ ต้องใช้เสียงเห็นชอบไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของ 2 สภา หรือ 315 เสียง (สมาชิก 2 สภารวมกันมี 630 เสียง แบ่งเป็น ส.ส. 480 เสียง ส.ว. 150 เสียง) ขณะที่พรรคร่วมรัฐบาลมี 316 เสียง (ตัดเงื่อนไข ส.ส.ที่ถูกแขวนออกเพราะจำนวนสมาชิกทั้งหมดจะลดลงตามสัดส่วน) เสียง ส.ว.ไม่น้อยกว่า 45 เสียง

ดังนั้น วาระแรกจึงผ่านฉลุยแน่

วาระสอง พิจารณาเป็นรายมาตรา ถือเอาเสียงข้างมาก (ในที่ประชุม) เป็นประมาณ การพิจารณาผ่านวาระนี้ยิ่งฉลุยง่ายกว่าวาระแรก

วาระที่สาม เมื่อเสร็จวาระที่สอง ต้องทิ้งไว้ไม่น้อยกว่า 15 วัน รัฐสภาจึงจะพิจารณาวาระที่สามซึ่งใช้เสียงเหมือนกับวาระแรก ซึ่งหมูมากในการผ่านความเห็นชอบ

สรุปแล้ว ถ้า พปช.กระเหี้ยนกระหือรือจะแก้ไขรัฐธรรมนูญจริงแล้ว ไม่น่าจะใช้เวลาเกิน 1 เดือนนับจากการพิจารณาวาระแรกกล่าวคือ วาระแรกพิจารณา 1 วัน สามารถพิจารณาวาระที่สองต่อในวันรุ่งขึ้นอีก 1 วันโดยใช้เสียงข้างมากรวบรวดไม่ต้องให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญหรือตั้งคณะกรรมาธิการเต็มสภา

แต่ถ้าหน้าบางก็ให้เวลาคณะกรรมาธิการพิจารณาไม่เกิน 7 วัน ก่อนนำเข้าสู่วาระ 2 เมื่อเสร็จแล้วทิ้งไว้อีก 15 วัน จึงเข้าพิจารณาวาระ 3

เบ็ดเสร็จแล้วใช้เวลา 22-23 วันเท่านั้น จากนั้นจึงนำขึ้นทูลเกล้าฯ

เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขประกาศใช้แล้ว จะมีผลพรรคต่างๆ ที่มีคดียุบพรรคอยู่ระหว่างการพิจารณาของ กกต.และศาลรัฐธรรมนูญหลุดพ้นจากคดีเพราะถือหลักว่า ไม่มีกฎหมาย ไม่มีโทษ และกฎหมายที่เป็นคุณมีผลย้อนหลัง

มีอำนาจแล้วอย่าลังเล จงใช้ให้เต็มที่ ไม่ต้องสนเสียงค้าน เพราะเป็นทางเดียวที่ พปช.จะรอดคดียุบพรรคได้

ตีพิมพ์ครั้งแรก: หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 22 มีนาคม 2551

พิมพ์บทความ