การเชื้อเชิญ นายสมัคร สุนทรเวช มานั่งเป็นหัวหน้าพรรคพลังประชาชนของกลุ่มไทยรัก ไทยนั้นมีเจตนาชัดเจนเพื่อเปิดศึกทวงคืนอำนาจให้กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรอีกครั้งหนึ่ง เพราะเป็นที่ทราบกันดีว่านายสมัคร เป็นคนแรกๆ ที่เปิดตัวโดยใช้สื่อของรัฐโจมตีบทบาทประธานองคมนตรีในช่วงขาลงของระบอบทักษิณ ซึ่งกลุ่มไทยรักไทยเชื่อว่าอยู่เบื้องหลังการรัฐประหาร

ยุทธศาสตร์ใหม่ของกลุ่มไทยรักไทยในนามพรรคพลังประชาชนถือเป็น “แผนสูง”โดยเป้าหมายแรกคือการเปิดศึกกับ พล.อ.เปรม และขั้วอำนาจรัฐบาลสุรยุทธ์ และ คมช. ระลอกใหม่ ผ่านบุคลิกที่โผงผาง ก้าวร้าว กึ่งๆ หาเรื่องของ นายสมัคร สุนทรเวช หลังจากที่ระลอกที่แล้วใช้การเคลื่อนไหวของม็อบ นปก. แต่ไม่บรรลุจุดมุ่งหมาย เพราะโฉ่งฉ่างทางยุทธศาสตร์และหย่อนยานทางยุทธวิธีจนคุมเกมไม่อยู่ หาก “แผนสูง” นี้เป็นจริงสถาบันพระมหากษัตริย์ก็จะถูกทั้งสองฝ่ายดึงมาอยู่ในเกมการเมืองที่รุนแรงและน่าวิตกมากกว่าเดิม

ส่วนเป้าหมายที่สองการเตรียม นายสมัคร สุนทรเวช และพรรคพลังประชาชนไว้นั้น เป็นเกมการเมืองในยุทธศาสตร์เดิมของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร คือใช้อำนาจเงินที่เหนือกว่าพรรคอื่นกวาดต้อนอดีต ส.ส. เข้าสังกัดพรรค เพื่อยึดกุมเสียงข้างมากในสภา และเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล เพื่อไปลบล้างความผิดของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และนิรโทษกรรมให้กับอดีตแกนนำพรรคไทยรักไทยเดิม

แม้ในที่สุดพรรคพลังประชาชนอาจจะบรรลุยุทธศาสตร์การทวงคืนอำนาจก็ตาม แต่ก็จะเป็นเพียงชัยชนะของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และอดีตแกนนำพรรคไทยรักไทยเท่านั้น ในขณะที่สังคมการเมืองไทยก็จะตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เพราะยุทธศาสตร์ดังกล่าวก็เป็นการปลุกฝ่ายตรงกันข้ามให้ออกมาสู้และรวมตัวกันอีกครั้งอย่างไม่มีทางเลือก ความแตกแยกในสังคมก็ยังดำรงอยู่และดำเนินต่อไปไม่รู้จบ และไม่มีทางที่การเมืองจะกลับคืนสู่สภาวะปกติ

ยุทธศาสตร์ทวงคืนอำนาจแบบนี้อาจจะประสบความสำเร็จในช่วงสั้นๆ จากผลชนะการเลือกตั้งแต่แรงต้านของสังคมก็จะเกิดขึ้นอีกครั้งอย่างแน่นอน ชัยชนะจากการเลือกตั้งก็จะไม่มีความหมายอะไรเพราะเป็นคนละอย่างกับความชอบธรรมทางการเมือง

“ความชอบธรรม” ประการสำคัญที่อดีต ส.ส. ไทยรักไทยต้องเรียนรู้ละกล้าสรุปบทเรียนก็คืออำนาจ ไม่ใช่ ความชอบธรรม หากแต่ความชอบธรรมต่างหากคืออำนาจ ความผิดพลาดอย่างปฏิเสธไม่ได้ของอดีตพรรคไทยรักไทย ก็คือ หลงไปเข้าใจว่าเสียงข้างมากหรืออำนาจคือความชอบธรรมทางการเมือง ทำให้เราได้เห็นอาการเหลิงและการใช้อำนาจอย่างก้าวร้าวของระบอบทักษิณ จนเป็นต้นเหตุของการรัฐประหาร 19 กันยายน 2549

ฉะนั้นถ้าวันนี้กลุ่มไทยรักไทยไม่สามารถสร้างความชอบธรรมทางการเมืองได้ก็ไม่มีวันที่จะได้อำนาจหรือการยอมรับจากสังคมอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุดังนั้นการดึงนายสมัคร คืนสังเวียนการเมืองในรอบนี้ จึงไม่มีอะไรใหม่และไม่เกี่ยวกับยุทธศาสตร์การสร้างพรรคใหม่ของกลุ่มไทยรักไทยเดิมโดยเฉพาสะความมุ่งมั่นของนายจาตุรนต์ช่วงรักษาการหัวหน้าพรรค แต่เป็นเพียงเกมล่าอำนาจคืนเท่านั้น เพราะถ้ามุ่งมั่นเป็นสถาบันทางการเมืองเพื่อเป็นความหวังของสังคมใหม่อย่างแท้จริงเราคงได้เห็นอาการอึดอัดของ นายจาตุรนต์ ฉายแสง นายสุธรรม แสงประทุม นายอดิศร เพียงเกษ นพ.พรหมินทร์ เลิศสุริยเดช นายภูมิธรรม เวชยชัย นายสมาน เลิศวงศ์รัฐ หรือ แม้แต่ นพ.สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี ซึ่งทั้งหมดเป็นคนเดือนตุลา แต่มาวันนี้ยอมทิ้งประวัติศาสตร์ ให้เหลือค่าเพียงอดีตที่หลงผิด เพียงเพื่อเปิดทางให้นายสมัครมาเป็นหัวขบวนทวงอำนาจคืนให้นายเก่า

แต่มองอีกด้านหนึ่งก็เป็นการเปิดเผยธาตุแท้ “สหายเดือนตุลา” ได้ดีเพราะสหายเก่าบางคนในพรรคไทยรักไทยเคยเดินสายปลุกปั่นสหายในชนบทให้เข้าร่วมกับ พตท.ทักษิณ เพื่อยุทธศาสตร์การเมืองบางอย่างภายใต้การชูธง “ทุนก้าวหน้าดีกว่าศักดินาล้าหลัง” แม้แต่ นายจรัล ดิษฐาอภิชัย แถวหน้าของสหายเก่า ถึงกลับกล้าพูดว่ายอมเป็น “ลิ่วล้อทักษิณ ดีกว่าสมุนทรราชย์”มาวันนี้ก็คงถึงบางอ้อว่าไม่มีซ้ายมีขวาหรืออุดมการณ์ทางการเมืองสำหรับคนชื่อทักษิณ ชินวัตร มีเพียงกำไรและขาดทุนเท่านั้น

น่าเสียดายที่อดีต ส.ส. ไทยรักไทย กว่า 200 คนเป็นนักการเมืองเป็นตัวแทนประชาชน แต่ไม่คำนึงถึงส่วนรวม คิดเองและตัดสินใจด้วยตัวเองไม่เป็น ยอมถูกลากเข้าไปอยู่ในเกมผลประโยชน์ของคนๆ เดียว แม้แต่คนเดือนตุลาที่เคยเติบโตมาในกระแสของการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย

แต่วันนี้หลายคนซึ่งเคยเป็นแกนนำนักศึกษาในครั้งนั้นด้วยซ้ำยอมภักดีต่อคนที่มีส่วนสำคัญในการปราบปรามพลังประชาชนผู้บริสุทธิ์ในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ละทิ้งความเชื่อและอุดมการณ์อย่างไม่เหลือเกียรติภูมิ คนเหล่านี้ควรกล่าวคำขอโทษญาติและเพื่อนๆ นักศึกษาที่บาดเจ็บและเสียชีวิตในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 เพราะหลายคนยังมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ระทมและสะเทือนใจ

หรือไม่ก็เข้าแถวกราบเท้า นายสมัคร สุนทรเวช ว่าที่นายคนใหม่ซะ ที่คนเดือนตุลาหลงเข้าใจผิดท่านอยู่หลายสิบปี จะได้ปิดฉากอดีตอันจอมปลอมเสียที...

พิมพ์บทความ