มีนาอาฆาต ฉบับวันแห่งความเกลียด

Front Door

ทำไมผมจึงมาอยู่ที่นี่ (หรือปรัชญาของคนหน้าประตู)

ก่อนอื่น: ทำไมผมจึงเกิดมาเป็นผู้ชาย

จะเล่าให้ฟังคร่าวๆ

ตอนที่เขาเรียกให้ผมต่อแถว มีเสียงแนะนำเชิงบัญชาว่า “คิดไว้เลยนะ ว่าอยากไปเกิดเป็นเพศอะไร”

ระหว่างกำลังรอ ผมชั่งน้ำหนักระหว่าง ‘หญิง’ กับ ‘ชาย’

ทั้งๆ ที่ไม่รู้หรอกครับว่าต่างกันตรงไหน

ผมสะกิดไหล่ร่างที่อยู่ข้างหน้า แล้วถามว่า “คุณจะไปเกิดเป็นเพศอะไร”

ร่างนั้นตอบหนักแน่นทันทีว่า “เพศหญิง”

ผมถามต่อว่า ดีเหรอ

ร่างนั้นตอบ—สุดยอด!

เท่านั้นละ ผมตัดสินใจได้โดยไม่ลังเลว่าผมอยากไปเกิดเป็นผู้หญิงเหมือนกัน

ยุคนั้นผมชอบตามกระแส

รอไปอีกสักครู่ ร่างข้างหน้าผมก็ถูกเรียกให้ก้าวผ่านรูแห่งโลกมนุษย์

ผมตั้งใจมองการเดินทางของร่างนั้นอย่างระทึกขวัญ เพราะถัดไปก็จะถึงคราวผมบ้างแล้ว

“เลือกเพศ แล้วไปเกิดได้”

ร่างนั้นพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำว่า “เพศหญิง”

ก่อนที่จะเลือนหายไปต่อหน้าต่อตา ผมเห็นการเปลี่ยนแปลงทางรูปทรงของร่างนั้น—มันช่างงดงามแปลกตา

“เลือกเพศ แล้วไปเกิดได้” คำสั่งเดียวกันก้องขึ้นเหนือหัวผม

“เพศชาย!” ผมบอก

เพราะหลังจากความงามที่เพิ่งได้เห็น ผมก็รู้ว่าผมไม่ได้อยากเป็นผู้หญิง แต่ต้องการเพียงได้ตามไปหลงรักร่างนั้น ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน และทุกวัน

นั่นคือคำตอบ

ต่อมา: ทำไมผมจึงมาอยู่ที่นี่

ที่นี่—ในที่นี้ คือหน้ากระดาษสองสามหน้านี่ ที่คุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา เคยครอบครองอยู่นาถึงสองเล่ม (คำนวณด้วยเวลาในมิติของ Open House แปลว่าราวๆ ครึ่งปี) ในฐานะบรรณาธิการ ซึ่งโดยธรรมเนียมและมารยาทอันดี ย่อมต้องโผล่มากล่าวอะไรเล็กๆ น้อยๆ เป็นการทักทายคุณผู้อ่านที่รักทุกท่านทุกเธอ ในลักษณะ ‘บอกอพบประชาชน’

ยืนยันว่า บอกอภิญโญ ทำหน้าที่นั้นได้ถูกต้องตามระเบียบ และอย่างมีเสน่ห์ไม่หยอก ทั้งยังนำรายละเอียดชีวิตจริงของเพื่อนฝูงมาแจกแจงแบบละเอียดถี่ถ้วนอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ คงถือว่าแกทำหนังสือชื่อ Open จึงชำนาญในการ ‘เปิด’—อ้าซ่า ‘เปิด’—แบบซิฟแตกซิพแตน!

ดังนั้น เหตุที่ผมมาอยู่ที่นี่แทนคุณภิญโญ ย่อมมิใช่เพราะคุณภิญโญไร้สมรรถภาพจนมีใครขับไล่ไสส่ง

แต่เป็นเพราะคุณภิญโญเป็นคน ‘ขี่ล่อสีสั่ง’ ให้ผมมาทำหน้าที่นี้เอง ใครไม่พอใจกรุณาอย่ามายุ่งกับผม ขอให้ไปจิกตีและปู้ยี่ปู้ยำคุณภิญโญ ขอร้องแค่ว่าอย่างปู้แรง แกมีบุตรตัวน้อยๆ สงสารลูกแก ไม่อยากให้มีปมด้อยว่าพ่อเคยถูกปู้หนักหน่วง

ถึงจะไม่ได้ปรากฏตัว ‘ที่นี่’ แล้ว แต่ด้วยตำแหน่งผู้ประเดิมเปิดประตูและขาประจำ คุณภิญโญย่อมยังมีตัวหนังสือให้อ่านกันอย่างเคร่งเครียดในเล่มนี้เหมือนเดิม เช่นเดียวกับขาประจำอีกหลายขา ที่ยังคงป้วนเปี้ยนไม่ไปไหน จน ‘ที่นี่’ ชักจะรู้สึกเหมือนบ้านขึ้นมาจริงๆ

เราจึงยังเจอ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ในมาดอินทรีฮิปปี้ ผู้กระพือปีกเป็นสีสันปัญญายุคหกศูนย์ให้เราเมามันไม่สร่าง และทำให้ต้องบ่นเบาๆ ว่า ทำไมยุคนี้มันถึงได้จืดชืดนัก จะหวือหวาหวั่นไหวอย่างสังคมในยุคนั้นบ้างไม่ได้หรือ

เราจึงยังมีแบบฝึกหัดบริหารสมอง รำกระบองจินตนาการ ในชื่อ ‘ปั้นน้ำเป็นตัว’ ของ วินทร์ เลียววาริณ

เราจึงยังเห็นลายเส้นไม่สะแต่สวยวันสวยคืนบนเนื้อตัวการ์ตูนของ วิศุทธิ์ พรนิมิตร ที่พิเศษกว่าครั้งก่อนๆ—วิศุทธิ์กระซิกระซาบกับผมก่อนส่งต้นฉบับว่า “เรื่องใหม่ไม่ใช่ฮีชีอิทนะ” ซึ่งผมตอบรับด้วยความตื่นเต้นว่า “เออ”

คุณวรพจน์ พันธุ์พงศ์ ไปอัพเบียร์กับบุคคลที่ท่านมุ้ย—หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ถึงกับยกย่องให้มียศเป็น ‘ไอ้เหี้ย’ ซึ่งนอกจากจะสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกตามธรรมชาติแล้ว ยังอุตส่าห์กำกับหนังไทยให้เป็นสากลได้อีกแน่ะ—‘ตัวเงิน ตัวทอง’ ผู้นี้คือใครหนอ

แน่นอนว่าไม่ใช่ คุณโตมร ศุขปรีชา ผู้มาในมาดต่างชาติ ส่งต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ ไม่มีซับไตเติ้ล เป็นความหวังเดียวที่ผลักดันให้ Open House โกอินเตอร์ได้

ทีนี้—มาดูหน้าใหม่ๆ กันบ้าง

คุณศักดิ์ศิริ มีสมสืบ กับ คุณไพวรินทร์ ขาวงาม สองนักเขียนรางวัลใหญ่อะไรสักอย่าง ถูกลากมาให้เป็นเกียรติให้ ‘ที่นี่’ ครั้งแรก แต่ด้วยประสบการณ์แวะเวียนเยี่ยมชมบ้านมาแล้วมากมายหลายหลังอย่างโชกโชน ทั้งคู่จึงไม่ประหม่าในการแสดงฝีไม้ลายมือ

คุณทวีศักดิ์ ศรีทองดี หรือที่รู้จักกันกว้างขวางในนาม ‘โลเล’—ศิลปินร่วมสมัยที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งของแดนสยาม ก็มาทักทายพร้อมลีลาที่เขาถนัด

แม่นาง วีร์วิศ ผู้เลอโฉม จับพลัดจับผลู ตกรูหลังคาลงมาบนเบาะ มองไปรอบๆ เห็นว่าบ้านนี้มีแต่ผู้ชาย แทนที่จะวี้ดว้ายหวั่นใจ นางอุทานด้วยแววตาโหยกระหายว่า “เปรี้ยวปาก!” แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย

และด้วยทนละอายใจต่อไปไม่ไหว เพราะผิดคำมั่นสัญญาว่าจะแวะมาหากันในคราวก่อน คุณอุดม แต้พานิช หรือดีเจ ‘โน้ส’ โนบรา ก็แอบนำต้นฉบับแร็พมาทิ้งเรี่ยราดหน้าบ้าน อ่านแล้วขำดีโย่ จนต้องกุมหำทีโย่ พวกเราจึงหายโกรธ และตะโกนบอกคุณโน้สว่าอยากแวะมาอีกเมื่อไรก็ได้

แค่นี้บ้านก็ชักจะคึกคัก!

เชิญเลยครับ—เชิญ

ผมคงบอกรายละเอียดเกี่ยวกับผู้อยู่และผู้เยือนได้ไม่มากไปกว่านี้ เข้าไปทำความรู้จักกันเอง จะกลับเมื่อไหร่ก็ตามอัธยาศัย

ในหน้าที่นี้ — ที่นี่—ผมเพียงอยากเปิดประตูให้กว้างๆ ไว้ จะได้ไม่มีใครพลาดโอกาสชม

นี่คือปรัชญาของคนหน้าประตู

ปราบดา หยุ่น

ปล. ระวังหมาดุนะครับ!

open 286 ถนนพิชัย แขวงถนนนครชัยศรี เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
โทรศัพท์: 0-2669-5145-6 แฟกซ์: 0-2669-5146
email: pinyopen(at)yahoo.com
บรรณาธิการสำนักพิมพ์: ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา
บรรณาธิการโอเพ่นออนไลน์: สฤณี อาชวานันทกุล
ผู้ช่วยบรรณาธิการ: กิตติพงศ์ สนธิสัมพันธ์
กองบรรณาธิการ: สินีนาถ เศรษฐพิศาล
Web production by Alongkorn (9korn)