ในที่สุดผลก็เป็นไปตามคาด สำหรับการเลือกประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หรือ สนช. เมื่อนายมีชัย ฤชุพันธ์ ได้รับเลือกจากสมาชิกฯ เหนือคู่แข่งด้วยคะแนนท่วมท้น แม้ตลอด 2 สัปดาห์ที่ผ่านมาจะมีกระแสคัดค้านนายมีชัย อย่างกว้างขวางและค่อนข้างรุนแรงด้วยเหตุผลหลายชุดก็ตาม

แรงหนุนสำคัญของนายมีชัยที่ได้รับเลือกครั้งนี้มาจากคน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกคือ กลุ่มทหารทั้งในและนอกราชการ ซึ่งมีสัญญาณจากแกนนำใน คมช. บางคนที่ออกมาล็อกสเป๊กตั้งแต่ต้นว่าประธาน สนช.ต้องเป็นนักกฎหมายและมีประสบการณ์ด้านนี้มาก่อน แม้ คมช. จะบอกว่าไม่ได้วางตัวนายมีชัยไว้ เป็นอิสระของ สนช. แต่ละคนก็ตาม แต่สังคมคงไม่เชื่อ เพราะ สนช.ทั้ง 242 คน คมช.แต่งตั้งมากับมือและส่วนใหญ่เป็นสายทหาร

กลุ่มที่สอง เป็นข้าราชการระดับสูงและอดีตข้าราชการระดับสูง ที่ผูกพันและเติบโตมาพร้อมกับบารมีของนายมีชัย ที่เป็นกุนซือให้กับรัฐบาลต่างๆ ทั้งรัฐบาลเผด็จการทหารและพลเรือนนับครั้งไม่ถ้วน และปัจจุบันนายมีชัย ยังนั่งเป็นประธานนักเรียนทุน กพร. (ก.พ.เดิม) มากว่า 20 ปีแล้ว

บอกตามตรงครับ ผมไม่ผิดหวัง และไม่ผิดคาด เพียงแต่รู้สึกผิดวิสัย และยังเป็นปริศนาที่ชวนให้ขบคิดต่อว่าเหตุไฉน คมช.จึงวางตัวนายมีชัย มานั่งเป็นประธานสภาฯ แห่งนี้ ท่ามกลางเสียงทักท้วงจากหลายฝ่าย ไม่เว้นแม้แต่กลุ่มมวลชนที่ คมช.แขวนป้ายว่าเป็นพวกหรือแนวร่วม

ผมแปลกใจ ทำไม! คมช.ถึงกล้าเล่นเกมเสี่ยงขนาดนี้ แน่นอนคงไม่ใช่เรื่องสนุกหรือเอามันส์เข้าว่าตามไสตล์นายทหาร เพราะนี่เป็นเกมที่เอาชะตากรรมหรืออนาคตของ คมช.เป็นเดิมพัน คมช.รู้ทั้งรู้ว่า ถ้านายมีชัย ได้รับเลือกแล้ว เป้าและแรงกดดันมหาศาลจะพุ่งโจมตีมาที่ คมช.โดยตรง

มีคนตั้งข้อสังเกตว่านี่อาจเป็นยุทธศิลป์ของการทหารที่ไม่ใช่แค่ยุทธวิธีต้องสอดคล้องกับยุทธศาสตร์เท่านั้น แต่บางทีการกำหนดศิลปะการต่อสู้ที่ละเอียด และสอดคล้องกับสถานการณ์ พรางตาฝ่ายศัตรู โดยใช้คนของศัตรูมาทำงานให้ อาจเป็นชัยชนะที่ไม่จำเป็นต้องเสียทหารแม้แต่คนเดียวก็ได้ ซึ่งถ้าเป็นทฤษฎีนี้จริงต้องถาม คมช.ว่าซับซ้อนหรือเปลืองตัวมากไปหรือเปล่า? คุ้มหรือไม่? กับเสียงก่นด่าที่หนาหูและข้อเคลือบแคลงที่เข้มขึ้นจากประชาชน

ประการสำคัญ การจัดการความผิดของ พ.ต.ท.ทักษิณ และเครือข่ายจะว่าไปแล้วไม่ได้สลับซับซ้อนอะไร ถึงต้องกำหนดยุทธศาสตร์ ยุทธวิธี หรือยุทธศิลป์ขนาดนั้น จนอาจทำให้สังคมเข้าใจผิดไปด้วย เพราะฐานความผิด ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชัดเจนในตัวเองหลายเรื่องอยู่แล้วเพียงแต่ที่ผ่านมาถูกฟอกเปลี่ยนผิดเป็นถูกโดยอำนาจรัฐเท่านั้น เช่น กรณีการแปรสัญญาโทรคมนาคม กรณี CTX 2000 กรณีซื้อขายที่ดินราคาถูก กรณีซื้อขายหุ่นชินคอร์ปฯ กรณีคลองด่าน เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม การวางตัวนายมีชัยเป็นประธานสภานิติบัญญัติฯ ปฏิเสธไม่ได้ว่าทำให้ความมั่นใจของสังคมต่อ คมช.ลดลงและถูกเคลือบแคลงจากสังคมมากขึ้น โดยเฉพาะการเปลี่ยนผ่านการเมืองครั้งนี้เพื่อให้มีความเป็นประชาธิปไตยที่ก้าวหน้าขึ้นกว่าเดิมนั้น คงเป็นเรื่องที่หวังได้ยาก หรือบางคนอาจจะเลิกหวังไปแล้วด้วยซ้ำ

เสียง 167 เสียงที่เลือกนายมีชัยจะด้วยเหตุผลใดคงไม่มีใครทราบ แต่ถือเป็นมติที่ฝืนความรู้สึกของสังคมอย่างรุนแรง และทำให้สภามีภาพลักษณ์เป็น “สภาโก๋แก่” ซึ่งเป็นได้ทั้งแป้งเคลือบถั่วหรือเป็นเพียงตรายางสร้างความชอบธรรมให้กับ คมช.และรัฐบาลเท่านั้น หรืออีกความหมายหนึ่งก็เป็นปัญหาของคนแก่หรือคนอายุมากที่มั่นใจในประสบการณ์ตัวเองสูงเลยเกิดทิฐิ และใช้ความเก๋าแทนหลักการเพื่อเอาตัวรอด ไม่สนใจความเห็นของคนอื่น ซึ่งเป็นภาพสะท้อนได้อย่างดีว่า เสียงส่วนใหญ่ในสภาแห่งนี้ไม่ได้คำนึงถึงกระแสความรู้สึกของสังคมเท่าไหร่ แค่เริ่มต้นวันแรกก็สะท้อนถึงความห่างเหินจากสังคมแล้ว

กล่าวสำหรับนายมีชัยแล้ว เมื่อได้โอกาสจากสภาแห่งนี้ก็ควรใช้โอกาสที่ได้ 1 ปี จากนี้ไถ่บาปตัวเองและเร่งสร้างผลงานเพื่อพิสูจน์ตัวเองและลบล้างข้อครหาที่สังคมเคยเจ็บปวดและมีบทเรียน

นอกจากนี้ในสถานการณ์ที่สังคมอึดอัดและไม่มั่นใจในสภาฯ แห่งนี้ ยิ่งมีความจำเป็นเร่งด่วนที่ สนช. สายประชาชน สื่อมวลชน และนักวิชาการ ซึ่งเมื่อดูรวมๆ ที่พอคุยกันได้คงไม่เกิน 50 คน เป็นอย่างมาก ควรหาโอกาสพูดคุยปรึกษากันเพื่อวางแนวทางหรือกรอบการทำงานที่เป็นเอกภาพมากกว่านี้ เพราะสัดส่วน สนช.สายภาคประชาชนนอกจากจะมีสัดส่วนน้อยแล้วยังขาดความเป็นเอกภาพ ซึ่งควรจะตั้งวิป สนช.สายประชาชนขึ้นมาเพื่อทำงานเชื่อมกับภาคประชาชน เพราะเชื่อว่าจากนี้ไปงานจะหนักขึ้นกว่าที่คิด

ผมบอกตั้งแต่แรกแล้วครับว่า ผมไม่ผิดหวัง เพราะไม่ได้ตั้งความหวังมากนัก และถือเป็นหน้าที่ที่ต้องตั้งมั่นมาตั้งแต่หลังวันยึดอำนาจใหม่ๆ แล้วว่า จะเป็นคนดีหรือคนไม่ดีเมื่อถืออำนาจต้องถูกตรวจสอบครับ และต้องคารวะเครือข่ายองค์กรภาคประชาชน กลุ่มนักวิชาการหลายกลุ่ม ที่ออกมาคัดค้านนายมีชัย อย่างเอาการเอางาน เพราะพวกท่านได้ทำหน้าที่อย่างดีที่สุดแล้วเพื่อเสนอข้อมูลให้กับสังคมต่อการเลือกประธานสภาฯ อย่างน้อยๆ ก็ได้สร้างบรรทัดฐานให้กับสังคมว่าต่อไปใครจะมาเป็นผู้แทนหรือมาดำรงตำแหน่งทางการเมือง มาใช้อำนาจแทนประชาชนตรวจได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มข้น โดยเฉพาะการตรวจสอบในทางจุดยืนว่ายืนอยู่ฝ่ายประชาธิปไตยหรือฝ่ายเผด็จการ

เอาเถอะครับเมื่อมติออกมาเช่นนี้ก็ต้องทำใจ แต่ขออย่ายอมจำนน จากนี้ไปคงต้องออกแรงเพิ่มช่วยกันตรวจสอบ คมช. รัฐบาล และสภานิติบัญญัติฯ ให้เข้มข้นมากขึ้นกว่าเดิม…

พิมพ์บทความ